5 Nisan 2015 Pazar

Kendi yolumda ilerliyorum, müsaade eder misiniz lütfen !...

 Tüm tanıdıklarımdan duyduğum ortak yegane cümledir  “Ama sen farklısın, hemen muhabbet etmeye başlayıp kaynaşabiliyorsun.   Çok neşelisin, hep gülüyorsun” .  Evet, aynen öyleyimdir.   “Peki nasıl yapabiliyorsun?” sorusu gelir arkadan.  Basit.  Canımın istediklerine kulak veririm sadece.  Ancak kendi isteklerime hizmet ettiğimde mutlu olurum çünkü.  Bu kadar basittir bakış açım.  Kendi hayatımda yönetmen, senarist, başrol oyunculuğu görevlerini başkalarına verip, kendi romanımda figüranlığa boyun eğdiğim sürece mutlu olamam.  Canımın istediğini yapabildikçe bağımsız ve güçlü olabilirim.  Tek seferi olan bu yolculukta istediğim duraklarda inebilirim.  Var olmak için denemek gerekir  bilirim.   Yeni  şeyler  tecrübe ettikçe var olabilirim, gülebilirim.  Yenilendikçe.   Çünkü yenilenmek güzeldir.  Yeni insanlar tanımak ise bir harika.  Başkaları konuştuğunda yeni şeyler öğrenirim.   Çünkü bilirim ki, ben kendimi anlattığım sürece sadece beynimdekileri  tekrar ederim.  Mesela sınırsız, eğlenceli ve özgür olabilmek güzeldir bence.   Gittiğim restaurantlarda yemek yapabilmek, sahilde bakla falı bakan kadına dönüp, hadi gel sende kahve iç  bende sana kahve falı bakayım demek samimi gelir bana.  Çoğu kişi yadırgar bunları belki ama, beni gerçekten tanıyanlar bunlara yabancı değildir.   Benim için yenilenmek, saçını başını değiştirmek, yeni kıyafetlerinle ortalıkta salınmak değildir.  Yeri gelir bir tek cümle duyar ve yenilenirim ben.  Bu cümleyi kimden duyacağımı kestiremem, işte o yüzden yepyeni insanları katarım hayatıma.   En iyi bildiğim şey, tek bir mumun binlerce mum yakabilecek güçte olduğudur.   

Yanılırım elbette arada sırada.  Yanılmak büyümektir.  Büyümek olgunlaşmak,olgunlaşmaksa mutlu olmaktır.  Hayatımı en basite indirgenmiş şekilde yaşarım, severim,  sevinirim, mutlu olurum.  Sinir de olurum elbette.  Mesela, beni ben yapan hareketlerimi değiştirmeye çalışanlara ayrı bir sinir olurum.   Dünyaya at gözlüğü eşliğinde gelmiş ve bunu gururla en kıymetli aksesuarıymış gibi taşıyıp, başkalarına “diğer” muamelesi yapanlara sinir olurum.  Zıt kutuplar çekmez beni.  İnsanım ben derim, mıknatıs değil.   Kalbim dümenimdir.  Hayat felsem ise yanıltma.  Yanılabilirim ama yanıltmamaya özel özen gösteririm.  İşte o zaman sevildiğimi en yoğun şekilde hissederim.  Hissettikçe yaşar, yaşadıkça yeni insanlarla tanışır, tanıştıkça yenilenir, yenilendikçe mutlu olurum.

Kendi içinde kendi mutluluk döngünü kurduğun anda tebrikler, artık sende mutlusundur.

Yaşadığın an’da mutlu ol.  O an senin hayatın…

Sevgiyle,


4 Nisan 2015 Cumartesi

Zararlı çiçeklerim

Küçükken anneannem ile yaza girerken çiçek ekerdik.  Saksıdaki çiçeklerinde topraklarını değiştirirdik.  Anneannem severdi yeşili, çiçekleri, hayvanları.  Zarar vermemek adına elinden geleni yapardı.  Bir de inanırdı benim elimin uğuruna, "yeşil parmaklısın sen" derdi bana sık sık.  Ektiğim tüm çiçekler büyüyordu, serpiliyordu çabukça ona göre.  Ama bir gün şaşırtmıştı anneannem beni.  Çiçekleriyle konuşan, onları dinleyen, zarar veremeyen kadın o baharda çiçeklerin yanındaki otları koparıyordu.  Capcanlı görünüyorlardı bana oysa.  "Neden" dedim "neden zarar verdin onlara, neden kopardın?".  Bana gülümsedi ve " şimdi söyleyeceklerimi çok iyi dinle kızım" dedi.  " Çiçeklerin kurumamasını, köklerine zarar vermemesini istiyorsan arada sırada zararlı otları koparıp atman gerekir.  Ama öncesinde gözlem yapacaksın, bir süre oradaki otun bitkine zarar verip vermediğine bakacaksın, ona şans vereceksin.  Eğer beraber aynı saksıda büyüyebiliyorlarsa tamamdır o ota dokunma, ancak çiçeğine zarar veriyor ve solmasına sebep oluyorsa koparman gerekir. Ve kızım bu söylediklerimi hayatına yayabilirsen eğer, işte senden başarılısı ve güçlüsü olmaz." Küçüktüm anlamamıştım, söylediği şeyin bitki bakımından ibaret olduğunu sanmıştım.  Büyüdüm, anladım.  Bazen bir sözü hayat felsefeniz yaparsanız, başarırsınız.  İç sesinizden kurtulun dış sesleri dinleyin.  Gözlemleyin ve başarın.  Zaman verin, şans verin, iyi olun, iyilik yapın.  Ama vakti geldiğinde kurtulmayı bilin.  Bağlanın delice ama silebilecek kadar da güçlü olun.  Sevgiyle...

30 öncesi


Selam olsun 30 öncesi,
1986’nın o sert kışında İstanbul’da dünyaya gelmişim. Daha gelişimden belliymiş ters ve planın dışında yaşayacağım. Normal doğum hayalleri ile hastaneye giden annemin karnında son dakika dönüp, çektiği 20 küsur saatlik sancının sonunda sezaryen ile doğmuşum smile ifade simgesi Annem hala bir konuda inadım tuttuğunda “ doğumundan belliydi ters olacağın” diye minik hatırlatmalarda bulunur smile ifade simgesi Öğleden sonra 13:15’te, alışılanın dışında kartopu beyazlığında doğmuşum. Doktorlarım bu kız neredeyse şeffaf eline bakınca karşıyı görebileceksin dediğinde, anneannemin önerisi ile, cinsiyetim belli olduğundan beri bana koyulan Melis ismi Berrak oluvermiş. Ailemin ilk çocuğu, anne tarafımın ilk yeğeni, ilk torunuydum. Dayılarının göz bebeği, dedesi ve anneannesinin bir nevi oyuncağı. Ha bu arada doğduğumda ve sonraki birkaç ayda bildiğin kelmişim. Casper diyorlarmış bana. Bu yüzden kız mı erkek mi sorularından usanıp, küçükken kulaklarımı deldirip küpe takmışlar smile ifade simgesi Pek bi usluymuşum ama erkenden emeklemeye, yürümeye başlamışım. Hemen hemen tüm arkadaşlarım der aklına gelen hemen olsun istiyorsun! Ne yapayım küçükken hızlıymışım ben smile ifade simgesi Bir buçuk yaşımdayken annemin gazetedeki arkadaşlarıyla öğle tatilleri boyunca sırayla telefonda muhabbet ediyormuşum. Bakınız konuşkan olacağım o zamanlardan belliymiş. Minikken de varmış hayvanlara merakım, ancak kedi ya da köpek olduğunda rahat rahat yemek yedirebiliyorlarmış bana. Sanırım bu olay her sene daha bi artıyor. Hatta bu aralar en zirvede ya o ayrı bir konu smile ifade simgesi Yani diyeceğim o ki sadece yaş alıyorum sanırım her geçen sene. Davranışlar, huylar her şey hep aynı. Ap aynı smile ifade simgesi Değişen yegane şey hayatıma dahil olan ve bana yazılan senaryoda varlıkları ile beni mutlu eden şahane insanlar. Hepinize güzel dilekleriniz için sonsuz teşekkürler. İyi ki varsınız. Yorumla, mesajla, whatsappla, telefonla vs. ilettiğiniz tüm o güzel enerji için hepinize minnettarım. Tüm güzellikler hepimiz için olsun.





Kayahan

Yolu sevgiden gecen herkesin ic sesinin disa vurumuydun sen. Kim bilir kac insan sevgisinin buyuklugunu senin sozlerinle anlatmayi secti. Kim bilir kac kisinin evlilik teklifinde arka fonda senin sesin duyuldu. Tanismadik seninle ama tanidin sen beni, bizi. Tanimasan nasil hepimizin hislerine tercuman olabilirdin ki bu denli acik. Entersandir zaten, bunu sen, Sezen ve Nil yapabiliyorsunuz bana. Uzuldum oldugune, tanimadan sevdiklerine de uzulebiliyo insan. Sarkilarin bizim iletisimimizdi. Onlar araciligi ile sen, "tamam ben durumu sana anlatayim" derdin adeta. Bende susar seni dinlerdim. Muzigin terapi gibiydi, bir cd karsiligi kac sene terapistlik yaptin milyonlara. Duygularini kufur kafir siddet ile degil, milyonlari etkileyecek sozler yazarak yasadin ve yasattin. Kotu insan yapamaz bunu. Siddettir onun yegane iletisim araci. Fiziksel yada ruhsal siddet. Umarim ardindan senin gibi ustalar yetissin. Duygularimiz tercumansiz kalmasin. Yolun isiklarla aydinlansin KAYAHAN.