mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

29 Eylül 2018 Cumartesi

Hayata kuşbakışı bak

Hala burada mısın okuyucu? Bayağı zaman geçmiş buralara uğramayalı.  Çok şeyler geldi geçti bu sürede, iki iş değiştirdim mesela. Önce sektörlerim değişti, sonra çalıştığım kişiler, patronlar, ortam, vs vs derken ihmal ettim burayı, ama bir baktım ki bu sürede ben de değişmişim.

En son yazımdan bir kac ay sonra ofisteki odamda, aniden durdum. Bir an koltuktan yükseldim ve kuşbakışı masada duran halime baktım, sonra "iyi mi böyle?" diye sordum kendime. Yüreğim, istediğim cevabi veremediği anda istifa ettim.  Hep yazarım, söylerim geçmişin anılarından kendi yarattığımız "hatıra" hücresinde, "yad etmek" adı altında zaman geçiriyoruz ve bu esnada olumsuzlukların peşinde koşup, tamir etmeye çalışırken de olumlu olanı kaçırıyoruz. Bu nedenle olumluyu seçmeye karar verdim. Sonrasında hiç planda yokken başka teklifle başka yere geçtim. Eğer o gün kendime kuşbakışı bakmamış olsaydım, bugün olduğum yerde değil, hala o masada zamanımı hala değer bilmeyenlere harcıyor olurdum. Bunu anladığımda hayatıma kuşbakışı bakmam gerektiğini anladım.  Meğer kendi hayat masam ne kadar da doluymuş. Ne gereksiz şeyler koymuşum yıllardır.  Onları atmaya kıyamadığım için kendi alanımı daraltmışım meğer.  Başkalarına ait yarım kalan işleri hep ben devralmışım, bana ait değilken ben yüklenmişim.  Fakat kendime ait en minik rica da herkesin öğle arasına denk gelmişim.  Profesyonelliği unutup sözlüğümden "hayır" kelimesini çıkartmışım karşımdakileri kırmamak adına. Kendi özüme dönmeyi unutup başka başka işlere beynimi yormuşum.  Bana hediye edilen ve dahası ne zaman elimden alinacağı belli olamayan kendi masamda boyumdan büyük nice fedakarlıklara kalkışmışım sadece "burnu havada" görünmemek adına. Samimiyet ile özveri arasındaki o ince çizgiyi niceleri geçmişim. Nice sabahlara uyanmışım hep başkaları için ve nice imkanlara ve yeniliklere kapamışım kendimi.
"Ben" kalabilmek adına nice arkadaşlıklardan da istifa ettim bu sürede sevgili okuyucu. Sessizce ayırdım tüm o gereksiz dosyaları ve yine sessizce rafa kaldırdım.

Sen de "benim burada ne işim var?" diyorsan derin bir nefes al, kabuğunu kır ve atılım yap. Asla negatif düşünme ve unutma "Tırtılın bitti dediği an, yaradan "kelebek" dermiş."

Şimdi kalk, kendine sıcacık mis kokulu bir kahve yap ve hayatının kalanına bugün başla. Keyif al, fazlalıkları at, geçmişteki kalp ve hayal kırıklarını, rafa kaldır. Unutma, bu hayat seninle başladı ve sen kendi hikayende başroldesin.

Sevgiyle,

Berrak...

12 Haziran 2017 Pazartesi

Temizlik Zamanı

Pazar Günümü gardrobumu düzenlemekle geçirdim.  31 yaşımdaydım ve ilk kez böylesi titiz davranmaya karar verdim.

En üsttekilerden başladım.  En üst sıralarda olup, yine de memnun olmadıklarımdan.  Önce onları attım bir bir.
Sonra zamanında cok sevdiklerimi.  Severek aldıklarımı, özene bözene sakladıklarımı ama şu an gözümde değerini yitirip, bir daha asla giymeyeceğimi bildiklerimi.
Bir de bana olmayanlar vardı aralarında.  Geçmiş senelerde tam üzerime göre olup, şimdi beni sıkanlar.  Dar gelenler.
6 ay kuralı koydum bu kez.  6 aydır elimi sürmediklerimi attım.  Eğer son 6 aydır ihtiyacım olmadıysa, onlar aklıma gelmediyse, üst taraflarda olmadıklarını farketmediysem, o kadar da değerli olmadıklarını farkettim.  Onları da attım.
Başkalarında daha güzel duracaklarını düşündüklerimi,
Yıpranmış olanları,
Yıpranmışlıklarını görmezden geldiklerimi, sürekli tamir etmeye çalışıp zaman kaybettiklerimi de attım.
Sonuç olarak elimde artık eskisi kadar çok kıyafetim kalmadı.  Ama gardrobum daha ferahtı artık. Daha geniş.  Tüm sevdiğim parçaları görebilecek durumdaydım.  Her an onlara erişebilecek durumda.  Artık diğer gözden çıkardıklarım yüzünden hiç birini ıskalamayacaktım.  Belki zamanla yeni parçalara ihtiyacım olacak evet, ama daha özenle alacağım artık ihtiyacım olanları.  En azından, attığım parçalardan yola çıkarak daha seçici olacağım.
Ve attıklarım, onlara ihtiyacı olanlarda olacaklar...  Bu iki taraf için de daha iyi olacak biliyorum.

Sonra kendime güzel bir kahve yaptım, gardrobun karşısına geçtim ve yudumlarken yüzümde beliren tebessümle tekrar inceledim içini.  Bir süre elim eskilere gidecek ve arayacak olsa da, belki "ah o parçayı atmasaydım, şununla tekrar giyebilirdim" desem de, yenilerle yoluma devam edecek olmayı bilmenin heyecanı doldu içime.

Sizde kaç yaşında olursanız olun, eski parçalarınızı gözden çıkarmaktan çekinmeyin.  Tedirgin olmayın.  Zamanınızı, enerjinizi, memnun olmadığınız giysileri üzerinize uydurmaya çalışmakla harcamayın.  Az olsun, sizi mutlu etsin, ferah gelsin yeter...

Atın hepsini ve güzel bir kahve için...

Sevgiyle,..

Berrak


23 Temmuz 2015 Perşembe

Düğün ve Cenaze...

Hayat tuhaf. Bir gun once +1 olduguna sevinirken, bir gun sonrasi bir bakmissin -1 sin. Bir gun once kahkahalar atarken, bir gun sonrasi gozyaslari ele gecirmis seni. Ama her seye ragmen gulmeye devam ediyorsun, buna programlanmissin. Biliyorsun ki, umutsuzluga bir kez yenilirsen, sonrasi hep mutsuzluk. Kökünü kurutan yabani ot gibi sarip sarmalamis seni. Biliyorsun ki, gulmeye devam edebildikce varsin, guldukce sensin. Dedim ya hayat tuhaf. Bugun canim cicim dediklerinin cogu, bes sene sonra hayatinda olmayacak belki ve belki, en yalniz oldugunu dusundugun ve en ummadigin anda, bir gulumseme ile yesereceksin. "Bittim", dediginde yeniden baslayacak nedenlerin olacak. Her sonun bir baslangic oldugunu anlayacaksin. Bileceksin ki, amazonlarda kanat cirpan kelebek, amerikada yagmur yagdirabilecek gucte ve, makinenin tum o kucuk parcalari, sen tam olarak olman gereken yerde, olman gereken zamanda bulun diye durmaksizin calisiyor olacak. Bileceksin ki, evren aslinda seni cok seviyor. Kayiplarin aslinda kayip olmayacak bir sure sonra. Hayatina kattiklarina sukredeceksin. Ölümle bile barisacaksin. Sukredeceksin, minnet duyacaksin hayatina girenlere ve sana yasattiklari sevgiye. Ve uzulsende yola devam edeceksin. Evren sana en dogruyu gostersin diye. Bileceksin ki hayat devam ediyor. Sonra var gucunle devam edeceksin yola, ve hep umacaksin. Her sey dogru yerde ve dogru zamanda olsun diye. Hep +1 olmak umidi ile...

18 Temmuz 2015 Cumartesi

Mini Kaçış

Kaçacaksın bazen.  Yalnız kalacaksın.  Doğa ile baş başa olacaksın.  Delicesine özlediğin sevgilinmiş gibi sarılacaksın, huzuru, neşeyi, sükuneti, dinginliği ve güzellikleri onda bulacaksın.  Sen susacaksın bazen, dinleyeceksin.  Geçmişe gideceksin, bugün ile kıyaslayacaksın.  Arada nasıl değiştiğine şahit olacaksın.  Neler kaybettiğini ve kazandığını göreceksin.

Ben kaçtım.  Hem eğlendim, hem dinlendim, hem de duygulandım.



Sizin hayatınızda sekiz senede neler değişti?  Ben hemen hemen her şeyi yenilemişim meğer.  Başta kendimi.  İyi de yapmışım.  Onu da farkettim.  Doğaya ait olduğumu ve bunun önüne kimsenin geçemeyeceğini anladım yine.  Sonra torunum geldi.  kocaman olmuş, onu sevdim.  Şuncacıktı ;
                           

Artık bu kadar olmuş ;

Dediğim gibi, bazen susmak en büyük itirafları beraberinde getirir.  Zaman en büyük değişimlerin sebebidir.  Ve doğa, seni kendine getiren mucizedir...

Haa bu arada unutmadan, saçıma da hep istediğim gibi bir tutam yeşil ekletiverdim.


Son olarak sevgili okuyucu, Hayallerini hırslarına kurban etme.  Bırak betondan hayaller kursun diğerleri, sen minicik şeylerle mutlu ol, geri çekil ve izle.  Gör bak bakalım esas zengin kim?

Sevgiyle,

22 Haziran 2015 Pazartesi

Deep Not... Hadi Çıldıralım...


  • Hadi Hep beraber bir olup, Game of Thrones'un yazarı George R.R. Martin'i öldürelim.  Bu dertte burada bitsin.
  • Biscolata reklamlarına ne oldu ya?  Devamı yok mu?  Serinin devamını merakla bekliyoruz.
  • Başak Dizer'in hesabını hackleyen kişi, sana seslenmek istiyorum; hayatımdan 1 saati zehir ettin, benim gibi kaç kızın ahını aldın, ne beddualar edildi sana haberin var mı?  O değil de şimdi senin yüzünden "el alemin alay konusu olduk, hadi evlenelim bari" derlerse, Fuat Avni olsan bulurum seni.  Net!.
  • Tavsiye : Kötü bir gün geçirdiğinizi düşünüyorsanız hatırlayın, milyonlarca kişi vücudunda eski sevgilisi yada eşinin dövmesi ile dolaşıyor.  Beterin beteri var.
  • Hatırlatma : Size telefonumdan bir resim gösteriyorsam, ekranı sağa sürüklemeyin, sola da sürüklemeyin, sadece o resme bakın lütfen.
  • Küçük bir not : Eğer önünüzden kara kedi geçiyorsa bu hayvanacağız bir yere gidiyor demektir.  Fazla şeyetmemek lazım.
  • Tavsiye 2 : Eğer birini seviyorsanız onu rahat bırakın.  Döner gelirse başka kimse istememiş demektir, bir daha bırakın.
  • Sevgili Dominos, tamam, kabul, güzel zamanlarımız oldu.  İnkar etmiyorum, sayende Mükemmel hissettiğim anlar oldu ama bu ilişki bana zarar vermeye başladı.  Artık diyetteyim.  Bunu kabul et ve bana mesaj göndermekten vazgeç lütfen.  Sorun sende değil tamamen bende...
  • Kesin Bilgi : Artık hiçbirimiz eskisi gibi değiliz.  Yayalım!
  • Kesin Bilgi 2 : Hepimizin sırları var.  Mümkünse yaymayalım!
  • Birine mesaj yazarken eş zamanlı mimik yapıyorum.  Karşı tarafın beni görmediğinin farkındayım. Bunun üzerinde çalışıyorum.
  • Sevmediğim tüm insanlara sesleniyorum: Kendiniz ile ilgili nefret ettiğiniz tüm özelliklerinize hayranım.
  • Küçük bir hediye; https://www.youtube.com/watch?v=pXJysswyIFo . Rica ederim ;)
  • Çin'de Yulin festivali kapsamında 10000 lerce kedi köpek, canlı canlı yakılarak, kaynatılarak ve derisi yüzülerek öldürüldü.  Bunu duyup ta bana "aman bizde burda inekleri kesiyoruz" diyenleri pişman ettim.  Sonradan bu repliği söyleme cesaretinde bulunacakları şimdiden uyarıyorum.  Lütfen yapmayın.  Beyin yani, verilmiş, arada bir kullanın, paslanmasın!
  • Bugün canımın içi Eduardo Serio nam-ı diğer Black Jaguar White Tiger 'ın doğum günü.  birlikte nice senelere kuzum.  Her ne kadar bu yazdıklarımı anlamayacak olsan da, varsın bilme yani.  Seviliyorsun, önemli olan da bu...
Sevgiyle ;)









13 Nisan 2015 Pazartesi

Bugün Salı ve ben hala evlenmedim...

Küçükken en büyük korkum, gece yatağın altında saklandığını düşündüğüm ve nedense yaz-kış yorgan yada pikenin ucundan çıkıp, ayağıma  dokunarak, beni yok edeceğine inandığım canavardı. Ama ilerleyen zamanlarda ÖCÜ anlayışım değişti...  Evet sayın okuyucu yaş 30’a geldiyse, kadınsan, hafif elin yüzün düzgünse, Türkiye'de yaşıyorsan, çevrende 50 yaş ve üzeri komşun, aile yakının, aile dostların varsa, o malum sorudan kaçamazsın. “Eeee ne zaman evleniyorsun?”

“Kariyer yapıyorum, evlenmeyi düşünmüyorum.” en büyük kozumdu, ta ki sevgili Nil, o meşhur “Çocuk ta yaparım kariyer de” şarkısını popüler hale getirene dek. Artık onu da yemiyorlar, olmuyor yani. Tecrübe ile sabit. Peki evlenmek belirli yaşa gelince neden bir zorunluluk. Ben küçük bir gözlem yaptım, çevremde evlenmemi isteyenlerin hepsi nasıl oluyorsa benim için değil sanki kendileri için istiyorlar bunu, valla bak. Mesela çoğu zaman söylenenler;
* “Hadi evlen de şöyle dans edelim, kurtlarımızı dökelim.” Yahu arkadaş gel bir akşam çıkalım, bekarlığımızın tadını çıkara çıkara eğlenelim, dans edelim.  İlla nikah cüzdanı şartı mı var eğlence mekanlarında?
* Hadi evlen de bebek sevelim. Arkadaşım, Youtube’dan aç, komik bebek videosu izle. Sen neyin peşindesin? Büyümeyecek dimi o çocuk? Hep öyle kalacak. Diş çıkarırken, kızamık olduğunda, altı piştiğinde, ergenlik zamanında bana atar gider yaparken sen mi olacaksın benim yanımda? Olmayacaksın. Eeeee o zaman, amacın ne? Ayrıca bana bunu söyleyen tüm bekar arkadaşlara seslemek istiyorum, canlar bence sizin biyolojik saat yardım çığlığı atıyor, benden önce siz evlenin.
* Evlen de bize de gidecek kapı olsun. Pardon? Hayır işin enteresanı bu konuşma genellikle benim evimde yapılıyor. E gördüğün gibi ben evlenmeden de misafir ağırlayabiliyorum. Eşikte türk kahvesi ikram etmişliğim olmadı misal bugüne dek. Evimden sıkıldıysan eğer, sık dişini, zaten bizim bina eski, yakında kentsel dönüşüm kapsamında yıkılır, farklı eve çıkarız. Orada ağırlayayım. Hayır bu baskı ne?
* Arkadaşımın bir arkadaşının, teyzesinin, oğlunun kuzeni de bekar. Sizi tanıştırayım mı, dörtlü gezeriz bundan sonra. Ben, o adamın, senin hayatındaki yerini öğrenene dek zaten biyolojik saat işlemekten vazgeçer, emekliye ayırır kendini. Hem dörtlü buluşma ne allasen. Belli ki sen, eşin yada sevgilinle arandaki o enerjiyi tüketmişsin, farklı heyecanlar peşindesin, bana tanıdığını ayarlayarak, bizim olabilecek yeni sevgili enerjimizi emebileceğini mi sandın canım. Yoo dostum yooo. Hem yakın arkadaşlar toplanalım, okey oynayalım, ne bileyim tabu oynayalım, bowlinge gidelim ama şu çifte randevuya çıkmak adına beni baş göz etme çabasından bir vazgeç lütfen.
* Evlen de yerini yurdunu bil, bizim de gözümüz arkada kalmasın. Tamam kabul benim anne oralı, baba buralı, babaanne Rus, anneannem Arnavut falan fıstık ama ben en son bıraktığımda zaten yurdumu da yerimi de biliyordum yani. Maltepe’de oturan bir TC vatandaşıyım ben. Evlenince işler daha da karışacak bak diyeyim ben şimdiden.

Kısacası, herkes herkese saygı duysun.  Hayatına heyecan katmak isteyenler; canlarım ara yapmak banel oldu artık, bence gidin  bungee jumping falan yapın siz. Yeter ki kimse kimseye karışmasın. Çünkü gayet iyi biliyorum ki hayata karışmanın sonu yok.  Evlensen, "çocuk ne zaman?", çocuk olsa, "ee kardeş yapmayacak mısın?" soruları gelecek arkadan.  Lütfen hayatını Seinfeld modunda geçirmek isteyenlere saygı duyalım.  Belki o insan, sadece sitcom tadında yaşamak istiyordur?  Ne dersiniz?

Sevgiyle,

Sensin Günaydın. Pazartesi Sendromu...


Sen de yeni haftaya benim gibi yatağa yapışarak ve annenin çekiştirmeleri ile başlayanlardan mısın?  Alarm sesini en sevdiğin şarkı bile yapsan, kalkma vaktinin geldiğini anladığı an, işe gidecek olma düşüncesi balyoz gibi kafana vuruyor mu? Hemen kendini dinlemeye başlıyor musun, hastasındır belki mesela? Harika bir mazeret barınıyor olabilir bedeninde.
Pazartesi, haftanın başı, geleneksel diyet başlangıcı, tüm dj ve vj’lerin size sürekli hatırlatmaktan memnun oldukları o korkunç gün.  Evet böyle bir sendrom var maalesef ve çoğumuz bu sendroma yakalanmaya Pazar akşamından başlıyoruz.  İnternette az biraz sendrom hafifletici çözümler araştırdım ama?  Amerika’lı bir kişisel gelişim uzmanı amcanın bulduğu çözümler, Türkiye’de ne derece uygulanabilir sorguladım ;
  • “Sokağa çıktığınız da önünüze çıkan ilk kişiye sarılın.”  Tabi bunu yazan amcam Amerika’da, Türkiye’de karşı apartmandaki Pakize ablanın kocasına sabahın 7’sinde sarılmak, gerek ben, gerek karşı taraf için ne derece sağlıklı bir başlangıç olur, sorgularım ben bunu mesela. 
  • “İşe araçla gidiyorsanız diğer sürücülere yol verin.”  Canım benim ya.  Sen İstanbul’da sabah trafiğinden haberdar mısın acaba?  Verecek yol mu var?  Dahası yol olsa bile, sanki diğer sürücüler seni sıkıştırarak o yolu söke söke almaz mı?
  • “Toplu taşıma kullanıyorsanız, yaşlı yada genç farketmeksizin yer verin.”  Ollldu canım, hadi yaşlıyı anlarım da, ben metrobüste yer bulmuşum, oturmuşum, bir de o dört yapraklı yoncadan bile daha nadir bulunan o koltuğu başkasına vericem.  Hayır be versem bile başkası korkar, bilir değerini çünkü o koltuğun.  Kesin bir fenalık yaptığımı düşünür, oturmaz.
  • “Karşınızdakine küçük yalanlar söyleyin, sonrasında doğruyu söyleyerek onun güvenini tekrar kazanın.” Pardon ama karşımdaki insan saf mı acaba?  Yada satıştaki yeni evlenmiş ve borçları boyunu aşmış elemana “Akif, insan kaynaklarından duyum aldım, Cuma günü işine son verilecekmiş.” demek o elemanın bana güvenmesini mi sağlayacak? Akif beni acil servise yollayabilir.  Gerçi Pazartesi’nin kalanına evde devam edebilirim ama değmez. 

Peki bu sendromu Türkiye koşullarında hafifletmek için neler yapabiliriz yada benim çözümlerim neler?

  • En güzel parfümünü, en güzel kıyafetini bu güne sakla.  Saçlarını gerekirse 2 saat uğraşarak ahenkle dans ettir.  Erkeksen uğurlu kravatın vs. vardır tahminimce onu tak, traş ol ve misler gibi kok.
  • Diyete bugün başlama mesela.  Farklı ol.  Mükemmel bir kahvaltı et.  Hatta sonrasında meyve ye.
  • Evde evcil hayvanın varsa onunla zaman geçir, ona peruk tak, eğlen biraz J  sonunda böyle somurtabilir ama en sevdiği mamayı alıp, durumu telafi edebilirsin J
  • Çevrende somurtan insanların tümünü aşağıdaki resimle özdeşleştir ve eğlen J Ama bunu sakın onlara söyleme tabi.  Sonuç yine acil servis olabilir. :/


  • İş yerinde patrona yakalanmamak kaydı ile minik molalar ver.  Zaytunga, uludağ sözlüğe, en sevdiğin yazarların bloglarına göz at. 
  • Dinleme imkanın varsa telefondan, bilgisayardan vs. sevdiğin şarkıları dinle.

Pazartesi suçsuz, haftanın yükü onun üzerine yıkılmış, en az senin kadar mağdur, sıradan bir gün.  Empati yap, onunla dost olmayı dene, gülümse, kendine kahve ısmarla  ve akşamı bekle.  Hepsi geçecek ;)

Sevgiyle…


12 Nisan 2015 Pazar

Teşekkür ederim,

  • İstediğin kadar protein ve sebze yemenin (hemde istediğin kadar!) kilo vermeyi sağladığını keşfeden Pierre Dukan’a,
  • Gözümün gönlümün açılmasını sağlayan Biscolata erkekleri ve pek tabii ki Kıvanç Tatlıtuğ’a,
  • Reklam vermediğim halde sürekli yazılarımı ve sayfamı sponsorlu başlığı ile yayınlayan Mark Zuckerberg’e (Benim gelecek vaad ettiğimi düşünüyor olmalı ki adam, bana bildiğin destek veriyor.),
  • “Alt tarafı kahve, ne kadar kalorisi olabilir ki yani?” diye aleni şekilde kendimi avutarak, frappuccino ve macchiato’nun dibine vurup,  tatlı krizlerimi yenmemi sağlayan Starbucks’a,
  • İstediğimde kalabalık içinde deli gibi dans edebilmeme olanak sağladığı için, Gangam Style şarkısının sahibi PSY’a,
  • Senelerdir üç kuruşa salgılattığı mutluluk hormonları için, çikolataya,
  • Gözümden yaş gelinceye dek gülmemi sağlayan tüm o sitcom lara,
  • Karikatürü sevmemi sağladıkları için Yiğit Özgür ve Umut Sarıkaya’ya,
  • Güzel kadınların da yalnız kalabileceklerini kanıtlayan tüm bekar Victoria’s Secret kızlarına (bu konuda yorum istemiyorum, o gerçeğin, bende en az sizin kadar farkındayım),
  • Sırf altyazıyı okumak yerine, yüzüne birkaç saniye daha fazla bakabilmek için ingilizceyi öğrenme sebebim olan, ilk aşkım David Boreanaz’a (sayende az ekmek yemedim David’cim ),
  • Çorabım kaçtığında suçu her defasında onun üzerine attığımdan, bana şahane bir bahane sebebi olduğu  için, kedime,
  • Her ay bir bahane ile verdiği tarihleri dört gözle beklediğim için, astrolog Susan Miller’a,
  • Sevmenin en saf halini bana yaşattıkları için, kardeşim ve anneme,
Ama özellikle ;
  • Delice bağlanmamayı öğrettikleri için, değer verdiğim ama karşılık göremediklerime,
  • İçimdeki yapabilme duygusunu ateşledikleri için, yapamazsın diyenlere,
  • Beni ben yapan, daha güçlenmem için sebep veren, kırgınlıklarımla barışıp hayata pozitif bakmamı sağlayan tüm o içi kötülere,
Sonsuz Teşekkürler ;)

Sevgiyle kalın…

10 Nisan 2015 Cuma

Hedef titremeyen bir el ister!

Sevgi, aşk, tutku, nefret, öfke, hırs…  Bu duygular senin içinde her zaman var.  Ama onların hayatındaki yerini sen belirlersin ve dahası, hepsinin yoğunluğu senin elinde, hepsini sen var edebilirsin ancak.  İstediğin kadar var olabilirler.  Sen izin verdikçe oradalar.  Tıpkı insanlar gibi. Kalabalık içinde yalnız olmak acı verir.  Yalnız olmak değil.  Yalnızlığını sevmelidir insan.  İnsan yalnızken dış sesleri değil, yüreğinin sesini dinleyebilir, iç huzuruna erebilir, kendini keşfedip neleri istediğini sorgular, kendi ile olan arkadaşlığını pekiştirir.  Ve insan sadece kendine yalan söyleyemez.  Herkesi kandırabilirsin belki ama kendini asla.  Yalnız kalmamak adına çevrende seni huzursuz edenlerle olma!.   Seni sindirmeye çalışanlara yardım etme. Yapma!.  Sana inanmayanlara kulak asma!.  Limitlerini sadece sen belirlersin bu hayatta.  Unutma! Sen istersen olur.  “Olmaz” sadece yapamayacaklarını düşüneler tarafından uydurulmuş bir kelimedir.  Yapamazsın sözcüğü, seni kıskananların iç seslerinin dışa vurumudur.  İzin verme!.  Korkma! Geçmişindeki endişelerin geleceğinin yükü olmasın.  Taşıma onları, bırak!.  Yeni bir başlangıç yapmak adına, geçmişinde ördüğün tüm o duvarları var gücünle yıkman gerekir bazen.  Yık!
Bırak, yara bere içinde kal gerekirse, ama bitme, bitirme.  Denemek sana tecrübe kazandırır, başarısızlık olarak görme. Unutma, hiç hata yapmamış insan, denememiştir.  Senin hikayen bu, öyle değil mi?.  Başrolde sen varsın.  Daha önce kaç kez bitti dedin?  Kaç kez, bu son perde artık diye düşüdün?.  Ama bitmedi gördün mü.  Kabul et pek çok kez yanıldın önceleri.  Yapamayacağını düşündüklerin konusunda da yanılıyorsun.  Yapabilirsin ve dahası yapacaksın.  Sana bir sır vereyim mi, yeterince ister ve isteğini gerçekleştirecek adımlar atarsan eğer, tahmininden de önce gerçekleşecek tüm isteklerin. 
Bu hayata geldiysen, sonsuzluğa ulaşacağın o güne dek sana verilen bir görev var unutma.  En büyük sorumluluğun kendine karşı taşıdığındır.  Hadi hemen şimdi kalk, silkelen ve değiş.  Değişimi kendi içinde kararla başlattığında önünde kimse duramayacak.  Hayatını zehir ettiğin tüm sorunların, 100 yıl sonra bilinmeyecek bile.  Ama başarırsan, kim bilir, belki nesiller boyu hatırlanır adın.  Bırak kendi içinde yaşadığın aydınlanma öyle büyüsün ki, yayılsın ve başkalarına da ışık olsun.  Hayatında fark yarat ve bırak, başkaları senin hikayenden etkilensin.
Kendini sev, sevilmeye açık ol, arın tüm nefretinden, sevginin verdiği o muazzam hazzı yaşa.  Şimdi hemen at o ilk adımı.  O ilk adım senin bugün başlayacak olan hayatının en sağlam temeli olsun.

Sevgiyle,

9 Nisan 2015 Perşembe

Doğru bilinen yanlışlar.

Merhaba  sevgili okuyucu,

Doğru bilinen yanlışlara değinelim mi bugün?  Ve dahası bunların hayatımızı ne hale getirdiğine.

*Çok güldün kesin başına kötü bir şey gelecek.  Yanlış! Esas gülmeyi bilmezsen zevk alamazsın hayattan.  Ağlamak kolaydır, gülmektir zor olan.  Misal bir film izlerken, geçmişte kaybettiğin birini düşünürken ve en basitinden soğan doğrarken bile ağlayabilirsin.  O yüzden gül gülebildiğince, zararsızdır.

* Su içsem yarıyor.  Yanlış! Hadi gerçekçi olalım, su böreğinden sonra içilen su, pek kabahatli değildir değil mi?  Su, börek adında geçmediği sürece,  su içmek kilo vermeye yardımcı olur ;)

* Burası Muş’tur, yolu yokuştur.  Yanlış! Burası Huş’tur, yolu yokuştur.

* Mini etek giyen, kahkaha atan, makyaj yapan kadın aranıyordur.  Yanlış!  Kendini iyi hissetmek için nasıl ki erkek traş oluyorsa, saçını tarıyorsa, kadın da kendini güzel hissetmek ister.  Hakkıdır.  Kalanlara konuşmak düşmez, düşemez.

* Kadın çalışmamalıdır, evde oturmalıdır.  Yanlış!  İnanır mısın kadın da en az senin kadar hak sahibidir.  Çalışır, üretir ve bunu gayet iyi yapar.  Üretmek kadının doğasında vardır, unutma.

*Kadınlar kötü araba kullanır.  Yanlış!  Kadınlar, erkek sürücüler tarafından tacize uğramayıp, arabaları sıkıştırılmadığı sürece gayet iyi araba kullanabilirler.

*  Google arama motoruna “kadın” yazınca, otomatik tamamlama özelliğinde şu ibareler görülür; Kadının hakları olmamalı, kadınlar oy kullanmamalı, kadınlar çalışmamalı, kadınlar araba kullanamaz, kadınlar haklara sahip olmamalı, kadınlar evde oturmalı... Ne yazık ki bu doğru!.  Birleşmiş Milletler'in Kadın biriminin hazırladığı bir reklam kampanyası da bu duruma örnek teşkil edecek nitelikte.


Hayatımızdaki yanlışları doğru yapabildikçe, doğru görünmeye başlayan tüm yanlışları süzebilme yeteneğine sahip oldukça, bakış açımızı genişlettikçe, nefretin ve benmerkezciliğin sevgimize gölge etmesine engel oldukça sonsuz mutluluğun kapıları ardına dek açılacak hepimiz için.  Değer bilinen, hoşgörünün yetkide olduğu, sevginin hüküm sürdüğü geleceklere…


Sevgiyle.

8 Nisan 2015 Çarşamba

Mazeretim var.

Yüzmekten korkuyosun, boğulabilirsin.  Deneme bile.  Uçmaktan korkuyorsun, uçak düşebilir deneme bile.  Konuşmaktan korkuyorsun, karşındaki söylediklerinden hoşnut kalmayabilir.  Sus, konuşma, fikir belirtme.  Ya sevilmezsen, ya onaylanmazsa söylediklerin.  Hayat zehir olur sonra.  Peki hiç denedin mi?  Kafanda oluşturduğun kalıbı ne kadar kırabiliyorsun sen?  Limitlerin nelerdir biliyor musun?   Kaç kez aştın kendini?

“Kaç kere denediğiniz değil, nasıl bitireceğiniz önemlidir. “ Bu söz, Nick Vujicic’e ait.  Doğuştan kolları ve bacakları olmayan adama.  Hani sen yüzünde sivilce çıktığında bile hayatı kendine zehir edebiliyorsun ya bazen, yapma işte.  Nick, yüzüyor, balık tutuyor, golf oynuyor, sörf yapıyor, evli ve bir çocuğu var.  Dahası, gayet sağlıklı olduğu halde, hayatı kendine zehir etmeyi benimsemişlere seminerler düzenliyor, onları hayata tutunmaları konusunda ikna ediyor.  Denemeni önemini gösteriyor.  İnsan onun konuşmasını dinlerken utanıyor kendinden.   Ne kadar önemiz sorunlar yüzünden hayata kaç kez küstüğü geliyor aklına bir bir.  

Herkesin sorunları hemen hemen aynıdır, kişilerin yaşamını farklı kılan, sorunlara ürettikleri çözümlerdir.  Bırakmak, ümitsizliğe kapılmak işin kolayı.  Savaşıp, mücadele edebildiğin sürece varsın.  Ve bir de inandığın sürece.  Unutma, evrenin seninle ilgili muhteşem planları var.  Acele edip işin sihirini bozma.  Senin için sürpriz bir parti düzenleniyormuşcasına hazırlan, mutlu ol, yaşa ve en önemlisi an’ın tadını çıkar. 

Ve birde mucizelere inan, kim bilir belki bir gün birini sen yaratacaksındır.

Sevgiyle,

7 Nisan 2015 Salı

10 sene sonrasına mektup...

Naber Berrak'cim. Samimi yazıyorum sana, çünkü tahminimce  10 sene sonrada şu hayatta en sevdiğin kişi yine benimdir.  Bozulmamıştır aramız.  Gerçi son bıraktığımda diyet diyet diye bildiğin işkence yapıyordun bana ya, neyse.  Eee anlatsana hayat nasıl gitti bu arada? Ben on sene sonrasıyla ilgili bi dolu şey merak ediyorum.

Mesela şu evlendirme programları hala devam ediyor mu?
Flash tv'de hala halay çekiliyor mu?
Kedin yaşıyor mu?
Kıvanç Tatlıtuğ ile tanıştın mı? İtiraf et, yakından daha bi güzel di mi?

En sevdiğin t-shirt ü hala kıyıp atamadın di mi?  Hala parçalanmamış olması bile mucize.
Annenle yazlık – kışlık değişiminde hala kavga ediyor musunuz?  Dolabında hala asla giymeyeceğini bildiğin parçalar saklıyor musun?
Müge Anlı'ya hala CIA'den teklif gelmedi mi?
Türk kahvesiyle aşkınız hala devam ediyor mu? Senin gözünde aynı çekiciliğini koruyor mu?
Mental detoks işinde nasıldın? Atabildin mi tüm o gereksiz insanları hayatından?
Kaç hayat kurtardın bugüne dek?
Barınak ziyaretlerini ihmal etmedin dimi?
Tırnakların hala uzamasına fırsat kalmadan kırılıyor mu?  Annem hep vitamin eksikliğinden olduğunu söylüyordu, keşke meyve yeseydin biraz daha.
Dur tahmin edeyim. Annemin o saksı bitkisi hala hayatta di mi. Bak hepimizi gömecek o, sana diyorum ben :)
İtiraf et, hala uçak kalkarken bacaklarını sıkıp, etrafındakilerin görmemesini umuyorsun, ama her seferinde birine yakalanıyorsun. 
Hala instagram'da yemek ve ayak - bacak resimleri paylaşılıyor mu? Yoksa o da msn ile ayni kaderi mi paylaşıyor.  
Kaç düğüne katıldın ve ne zaman evleneceksin sorularından hangi yanıtlarla kaçmayı başardın?
Diziler kaç saate cıktı? Artık sabah başlayıp akşam mı bitiyorlar? 

Ve en önemlisi, özgür müsün Berrak? Beyninde düşündüklerini söyleyebiliyor musun? 
Eşit misin? Akşamları sokakta korkmadan yürüyebiliyor musun?  
Gülebiliyor musun Berrak? Var mı izin buna?
Boyun eğmeye başlamadın değil mi?
Kaçmayı düşündün mü hiç? Doğduğun topraklardan vazgeçip gitmeye karar verdiğin, aydınlığı uzaklarda gördüğün oldu mu?
Seçebiliyor musun Berrak? Yoksa sadece seçilmek mi var artık senin cinsine.
Karanlık mı gelecek Berrak? Saygı var mı o zamanda hiç, sevgi kaldı mı? Yoksa nefret böldü mü herkesi?
Bak bu yazıyı yazarken okuduğun bir cümle vardı, hoşuna gitti senin. Eğer gelecek karanlık, çıkmaz bir sokağa dönüştüyse bunu tekrarla. "Büyük baloların kaderi, küçücük iğnelerdedir."
Vazgeçme, boyun eğme, saygı duy ama asla kişilik haklarına dil uzatılmasına izin verme. Umarım bu son cümleleri okurken gülüp geçebileceğin bir gelecektesindir.

Sevgiyle kal Berrak,


5 Nisan 2015 Pazar

Kendi yolumda ilerliyorum, müsaade eder misiniz lütfen !...

 Tüm tanıdıklarımdan duyduğum ortak yegane cümledir  “Ama sen farklısın, hemen muhabbet etmeye başlayıp kaynaşabiliyorsun.   Çok neşelisin, hep gülüyorsun” .  Evet, aynen öyleyimdir.   “Peki nasıl yapabiliyorsun?” sorusu gelir arkadan.  Basit.  Canımın istediklerine kulak veririm sadece.  Ancak kendi isteklerime hizmet ettiğimde mutlu olurum çünkü.  Bu kadar basittir bakış açım.  Kendi hayatımda yönetmen, senarist, başrol oyunculuğu görevlerini başkalarına verip, kendi romanımda figüranlığa boyun eğdiğim sürece mutlu olamam.  Canımın istediğini yapabildikçe bağımsız ve güçlü olabilirim.  Tek seferi olan bu yolculukta istediğim duraklarda inebilirim.  Var olmak için denemek gerekir  bilirim.   Yeni  şeyler  tecrübe ettikçe var olabilirim, gülebilirim.  Yenilendikçe.   Çünkü yenilenmek güzeldir.  Yeni insanlar tanımak ise bir harika.  Başkaları konuştuğunda yeni şeyler öğrenirim.   Çünkü bilirim ki, ben kendimi anlattığım sürece sadece beynimdekileri  tekrar ederim.  Mesela sınırsız, eğlenceli ve özgür olabilmek güzeldir bence.   Gittiğim restaurantlarda yemek yapabilmek, sahilde bakla falı bakan kadına dönüp, hadi gel sende kahve iç  bende sana kahve falı bakayım demek samimi gelir bana.  Çoğu kişi yadırgar bunları belki ama, beni gerçekten tanıyanlar bunlara yabancı değildir.   Benim için yenilenmek, saçını başını değiştirmek, yeni kıyafetlerinle ortalıkta salınmak değildir.  Yeri gelir bir tek cümle duyar ve yenilenirim ben.  Bu cümleyi kimden duyacağımı kestiremem, işte o yüzden yepyeni insanları katarım hayatıma.   En iyi bildiğim şey, tek bir mumun binlerce mum yakabilecek güçte olduğudur.   

Yanılırım elbette arada sırada.  Yanılmak büyümektir.  Büyümek olgunlaşmak,olgunlaşmaksa mutlu olmaktır.  Hayatımı en basite indirgenmiş şekilde yaşarım, severim,  sevinirim, mutlu olurum.  Sinir de olurum elbette.  Mesela, beni ben yapan hareketlerimi değiştirmeye çalışanlara ayrı bir sinir olurum.   Dünyaya at gözlüğü eşliğinde gelmiş ve bunu gururla en kıymetli aksesuarıymış gibi taşıyıp, başkalarına “diğer” muamelesi yapanlara sinir olurum.  Zıt kutuplar çekmez beni.  İnsanım ben derim, mıknatıs değil.   Kalbim dümenimdir.  Hayat felsem ise yanıltma.  Yanılabilirim ama yanıltmamaya özel özen gösteririm.  İşte o zaman sevildiğimi en yoğun şekilde hissederim.  Hissettikçe yaşar, yaşadıkça yeni insanlarla tanışır, tanıştıkça yenilenir, yenilendikçe mutlu olurum.

Kendi içinde kendi mutluluk döngünü kurduğun anda tebrikler, artık sende mutlusundur.

Yaşadığın an’da mutlu ol.  O an senin hayatın…

Sevgiyle,