1 Ocak 2016 Cuma

Muhtemellere aşık ol

Bendini aş,
Plansız ol,
Mutlu ol,
İçten gül,
Kendinle pazarlık yapma,
Aniden çocuk ol ve bundan utanma,
Gözlerini kapat ve güven,
Kendini sev, en çok kendini sev, sonra insanların seni sevmesini iste,
Evrenden talep et, inan geri dönecek, hemde en beklemediğin an,
Muhtemel olanın peşine düş, olmazsa denemiş olacaksın,
İyilik orada bir yerde, buna inan, döngüyü ilk sen başlat ve sana geri dönmesini bekle,
İçten gül,
Gerçek arkadaşlarının değerini bil,
Ölümsüzmüşcesine yaşa ama ölümün olduğunu da kabullen ve yaşarken değer bil,
Özel günler için ayırdığın ne varsa kendin için kullan, hiçbir şey için bekleme,
Sev, sevil,
Mutlu et, ancak bunun için kendini asla mutsuz etme,
İçten gül,
Hiç canın acımayacakmış gibi hisset, dikenleri aş, güle eriş,
Sessiz kalma, sessizlerin sesi ol,
Korkma,
Kendin için yaşa ama bencil de olma,
Asla hiçbir canlıya zarar verme,
En sevdiğin şarkıyı bıkıncaya dek, son ses dinle (aman alarm sesin yapma, pişman olursun, bir dost)
Çok gez, imkanın dahilinde hep gez, yeni insanlar, farklı kültürler tanı,
İçten gül,
Saklanma, kabuk bağlamasın hislerin,
Pişman olma, ders al,
Kar topu oyna, yağmurda yürü, güneşi hisset, her mevsimin tadını çıkar,
Arada veda etmeyi bil,
Asla büyük konuşma, ben yapmam deme, aman!
Sevdiklerine de zaman ayır, sana ihtiyaçları olduğunda onları asla yalnız bırakma,
İçten gül, çünkü tek bir gülücük nice kapıları açacak...

Harika bir sene olacak, buna inan, buna göre yaşa,

Sevgiyle ;)

25 Kasım 2015 Çarşamba

Minibüse Binme Klavuzu

Selam Okuyucu,

İstanbul'da yaşıyorsan, birde bayansan, "kendi aracın ile trafiğe çıkmak = cesaret" olarak tanımlanabilir.

Yağmurlu günlerde, park edemediğin durumlarda vs. minibüse bineceksen, aşağıdaki durumlardan en az üçünü yaşaman muhtemel demektir.  Ona göre psikolojik ve fiziksel olarak hazır olmalısın.  Haa zaten sık sık minibüse binenlerdenim diyorsan, tamam sen serbestsin, gidip eski sevgilinin yeni sevgilisinin facebook - Instagram sayfalarında dedektiflik yapmaya geri dönebilirsin.  Yalnız instagramda resmi büyüteceğim diye çift tıklama bak, cidden durum vahimleşir.  (Aman tabii ki sen öyle şeyler yapmazsın ama ben yine bi hatırlatayım istedim.)  Şimdi geri kalanlar hazırsa başlıyoruz.

İlk Adım : Minibüsü Bekleme
Bu adımda, minibüsü beklerken olması muhtemel durumlardan bahsedeceğiz.  Yol kenarında bineceğin minibüsü beklerken, senin beklediğin hariç, diğer tüm minibüsler şansını mutlaka deneyecektir.  Seni farkeden minibüs şoförü, önce selektör yapacak, bununla yetinmeyip kornaya basacak ve yine de dur hareketi yapmayan senin, dalgın olduğun kanaatine vararak, yanına gelip yavaşlarken kapısını açacaktır.  Ölü taklidi yapıp, ileriye doğru boş bakışlar atarak durumu kurtarabilirsin.  İşte o esnadan başını şeytan filminin o meşhur sahnesindeki gibi 180 derece arkaya çevirmiş şoför sana "madem binmeyecektin niye durdum" bakışı atabilir.  Bu gibi bir durumla karşı karşıya kalmamak için, senin hedefindeki minibüs gelinceye dek, sana selektör yapan tüm minibüslere başını hafif yukarı doğru kaldırarak "hayır" işareti yaparsan, şoför ağabeyimiz yoluna devam edecektir.

İkinci adım : Minibüse Binme
Bu adımda içindeki dublörsüz film çeken Tom Cruise ortaya çıkmalı.  Başka türlü hayatta kalman mümkün değil.  Öncelikle, inen yolcu varsa şanslısın, onu bil.  Çünkü bir veya birkaç yolcu inecek ve sen bineceksen, minibüsün duracağından emin olabilirsin.  Minibüsteki yolcular iner inmez merdivene ilk adımını atman önemli zira şoför ağabeyimiz "Hadi ablacım, biraz acele edelim" repliğini söyleyecektir.  Eğer inen yolcu yoksa ve sen minibüse hemen binme durumundaysen, minibüsün tam olarak durmasını bekleme, yanlış yaparsın.  Minibüs yavaşlar, yavaşlar ve yavaşlar ancak tam olarak durmaz.  İşte o vakit, çıkar içindeki Tom Cruise'u ve atla minibüse.  Ancak seyir halini tam durdurmamış minibüse saniyenin beşte biri hızda da binsen "acele edelim lütfen" cümlesini duyabilme ihtimalin yüksek.

Üçüncü adım : Para Ödeme ve Üstünü Alma
Minibüse binmeden önce cebinde muhakkak toplam tutar miktarında bozuk para olsun.  Ben kalabalık ortamda ucu ucuna para veremem ezik gibi diyorsan, biner binmez gayet karizmatik bir biçimde "Pardon, bir kişi Kadıköy ne kadar acaba?" diye sorarsın, sonra elindeki paraları sayıyormuş gibi yaparsın ve şoföre verirsin.  Haaa yok ben ille de banknot vereceğim diyorsan, o zaman kenarda 5, 10 veya en fazla 20 TL. bulundurman şart.  50, 100 ve 200-TL vermeyi planlıyorsan, bence selli yağmurda kabak lastikle araba sür gerçekten sağlığın daha güvende demektir.  Zira şoför ağabeyimiz o paraları kabul etmeyecek, etse de sen inene dek üstünü vermeyecektir.  Parayı verdin diyelim, şimdi sıra üstünü alma kısmında.  En gergin bekleyiş budur.  Paranın üstü iki durak içerisinde gelmezse, şoföre akıbetini sorarken çelik gibi sağlam sinirlere ve dahası Malkoçoğlu tarzı cesarete sahip olman gerekebilir.  "Öhö öhö (Boğazın temizlenme evresi) şoför bey pardon, ben Kadıköy parası verdim 20 TL ancak üstünü göndermediniz." Şoför ağabey, itham edilmişcesine "Nerden bindiniz siz?, 20 TL mi verdiniz, Vermedim mi ben sizin para üstünüzü?" şeklindeki soruları sıralayacaktır.  "Yahu kardeşim binene dek, elli selektör yaptın, göz göze 30 sn bakıştık, parayı aldın, daha 3 dakika olmuş bineli ne çabuk unuttun" gibi cevaplar vermek yerine, mümkün olduğunca sakin bir şekilde cevaplandırın soruları.  Bir diğer olasılık, şoförde başta belirttiğim "düşüncesizler" tarafından verilen banknotlar sonucu bozuk para kalmamış olması durumudur ki burada da "Ablacım bozuk yok şu anda sabret, aklımda"cevabını duyacaksınız.

Dördüncü adım: Yer Kapma!
İşte burada National Geographic kanalında gördüğün avına saldıran yırtıcılar misali atik davranırsan, nirvanaya erersin.  En kötü durumda, minibüste tek kişilik yer kalmışken, sen şoförün yanına gitmiş ve parayı verip üstünü beklerken, başka yolcu almak için yavaşladığında yaşadığın o adrenalin dolu dakikalardır.  Eğer yanında çanta, poşet vb şeyler varsa hiç düşünmeden koy o koltuğa, önce sen bindin ve orası senin hakkın.  Zira ayaktaysan, asla hiyerarşi bekleme.  Önce binen değil, kalkacak yolcunun koltuğuna en yakın duran kazanır unutma.  Haaa birde hemen hemen her minibüste rastlama ihtimalin yüksek, eli kolu ve yanı poşetlerle dolu olan, cam kenarına yanaşmayı, yakın yerde ineceği gerekçesiyle reddeden o teyzeleri unutmamak lazım.  O teyzelerle nerede ineceksinz diyoloğuna girme.  Ezile ezile bin yanına.  Muhtemelen sen daha önce ineceksin, inerken "Noolduuu canım?" bakışıyla rahatlarsın.  Ama öncesinde gençlik yıllarını o teyzenin replikleriyle ziyan etme.

Beşinci adım : Sigara İçen Şoför
Bak arkadaşım, Sen sen ol, şoföre sigaranızı söndürebilir misiniz? deme!  Çünkü cevabı belli "Ablacım, içmeyeyim de kaza mı yapayım?"  Şoförler sigara içmeme oranının kaza yapma oranı ile doğru orantılı olduğuna inanıyorlar.  İçmezse çarpar, net!  Canından önemli mi canım, sende aaaaa...

Altıncı Adım : Çalan Arabesk Müzik
Adı duyulmamış bir şarkıcının, muhtemelen tüm Türkiye genelinde 85 adet satılan albümün birine sahip şoför ağabeyimiz, bunu son ses dinlerken, acaba arka taraftaki gariban yolcular ne hissediyordur diye düşünmez.  Ama sen "Acaba nefesimi tutsam, şarkı bitmeden kendi kendimi imha edebilir miyim?, Son sürat giden araçtan kendimi atıp yuvarlansam sakat kalmadan bu işi çözebilir miyim?" gibi sorular sormaya başlarsın.  Bu gibi soruları soruyarsan yine şanslısın demektir, zira şarkıcının "lay lay lom galiba sana göre sevmeler, hopa şinanay galiba sana göre sevilmeler" dizelerinde mana aramaya başladıysan, in hemen o minibüsten.  Oksijen şart.  Buna önlem olarak, minibüse kulaklıkla binmeniz tavsiye edilir.  Senin müziğine karşı benim müziğim şeklinde yaklaşılabilir olaya.  Ancak, arkadan uzatılacak paraya karşı dikkatli olunmalıdır.  Kulaklık sıklıkla çıkarılıp, "pardon kaç kişiydi, neresiydi" diye sormanız olası...

Yedinci Adım : İniş 
Buraya kadar sağ salim gelmiş olman maceranın sona erdiği anlamına gelmez sevgili okuyucu.  Zira hiçbir şey bitmiş değil.  Burada gözlem ve matematiksel yeteneklerini kullanman gerekecek.  Minibüsün hızını, ineceğin nokta arasındaki mesafeyi, yanında oturan ve senden önce ineceğini iddia eden teyzenin poşetlerinin üzerinden atlama ve ona atacağın "Nooldu canım kim önce inecekmiş" bakış süreni hesaplamalısın.  Ses tonunda önemli, gayet kararlı ve yüksek tonda konuşmazsan son durak seni bekler.  Ayağa kalk, kapıya yanaş ve ineceğin yere 50 metre kala "Müsait bi yerde" de. "İnecek var" veya "inebilir miyim lütfen," seni diğerlerinden ayırır.  Unutma minbüstesin ve kuralına göre oynamalısın.  Şoför sesini duyduysa ne ala, duymadıysa son bir kez daha tekrarla ve bekle, zira burada devreye diğer yolcular girecek.  Sesi gür bir bey "Kaptan, inecek var" diye bağırdığında seni duymayan şoför ağabey, anında frene basacaktır.  İniş için yine tam durmasını bekleme, derin bir nefes al ve bırak kendini.  

Tüm bunları başarı ile yerine getirdiysen, tebrikler, artık sende kıdemli bir minibüs yolcususun.

Not : Minibüs şoförünün arkada olduğunu iddia ettiği o boşluk, esasen yok.  Arama boşuna...

Sevgiyle ;)


6 Kasım 2015 Cuma

Deep Not


  • Herkeste bir öksürük hali.  Tamam, bu durum bende de mevcut ama, toplu taşımalarda ağızlarını yarım metre açıp, mikroplarını saça saça öksürenlerin ağzına terlikle vurma isteği sadece bende oluşuyor olamaz değil mi?
  • Instagram'sız asla diyenler el kaldırsın.
  • H&M Mağazası indiriminde yaşanan görüntüleri izledikten sonra, hala kadınlardan korkmayan bir iki yiğidi gönülden tebrik ederim.
  • İnsanların geçirdiği evrimi yakından tecrübe etmek isteyenler, Facebook'a ilk kayıt olduklarında yaptıkları paylaşım ve yorumlara baksın.  Ben baktım ve tek söyleyebileceğim "Zamanında çevreye vermiş olduğum geçici rahatsızlık sebebiyle hepinizden özür dilerim."
  • Adele; seviyorum kız seni.  Kalp kalp kalp
  • Akıllarda tek bir soru; akşama ne pişirsem!!!
  • Bir Cuma repliği : "Akşam olsa da gitsek"
  • Kedimin dünyanın parasını verip aldığım pufidik yatağında değil de, ısrarla kanepenin kenarnda uyuması evrenin bana "fala şeyetmemek lazım" deme şeklidir.
  • Şu sıra Instagram'da kedi videolarına takıldım.  Muhtemelen bir kaç sene sonra da bunun pişmanlığını yaşayacağım o yüzden peşinen kusura bakmayınız.
  • Adam Levine'a teeeee lise yıllarımdan beri aşıktım.  Tam ben evlenme çağına geldim, o terbiyesiz gidip Victoria's Secret mankeni ile evlendi! (Göz deviren smiley)  Ama bu kızcağız yemedi, içmedi, karşılıksız aşkını sonlandırmanın yolunu buldu.  Kendisinin en sevdiğim şarkılarını sırasıyla sabah alarm sesi yaptım.  Sonuç; adamın sesini duyduğum dakka tüylerin diken diken olma hissi.  (Hınzır gülüş smiley'si.)
  • Bayanlar adına sesleniş : Eyyyy Biscolata reklamları nerdesinizzzzzz????
Öpüldünüz.

2 Kasım 2015 Pazartesi

Deliliğin Tanımı

Delilik nedir biliyor musun?

Einstein'e göre delilik, hep aynı şeyleri yaparak farklı bir sonuç beklemektir...


14 Ekim 2015 Çarşamba

Mutlu Olmak İçin


  • En az bir dil öğren, senden farklı lisanda konuşan insanlarla iletişim kur. 
  • Hayallerini beton yapılar üzerine kurma, unutma, gökyüzü, deniz, okyanus, yağmur damlaları ve yıldızların sahibi yok.  Onlar senin.  Mutlu olmadığında doğaya sığın.
  • Büyü ama yetişkin olduğunda çocukluğunu unutma.  İçindeki çocukla iletişimini asla koparma.
  • Dibe vuran insanlarla dost ol.  Dünyayı kocaman bir deniz olarak gör ve dibe vurmuş insanların senden daha güçlü olduklarını düşün.  Denizin en derinine inebilenler, nefesini senden daha fazla tutabiliyor demektir.  Ve belki bi gün sen de nefesini tutmak zorunda kalabilirsin.  Buna her daim hazırlıklı ol.
  • Sirklere, hayvanat bahçelerine ve yunus parklarına gitme.  Her şey ait olduğu yerde güzeldir.  Ve  sirklerde olduğu gibi, hayatının hiçbir döneminde senin eğlencen ve keyfin uğruna başkalarının acı çekmesine vesile olma.
  • Hayal gücünü elinden almalarına izin verme.  Hep düşle, daima düşle.  Gülme sesleri gelebilir sen düşlerken, işte o zaman tıka kulaklarını.  Duyma sana gülenleri.  Ama bunun yanı sıra, seninle gülebilenleri baştacın yap.  İşte onlar zor bulunuyor.
  • Geleneksel kalıpların dışına çık arada sırada.  Kimliğini yaşa, sana dayatmalarda bulunmaya çalışanlar olacak, onlara asla izin verme.   


  • Hikayesini tam anlamıyla bilmediğin kişileri asla yargılama.  Unutma her hikayede en az iki taraf vardır.
  • Gözlerini kapattığında kendi dünyanı yarat, kalbinle bak.  Kalbini dinle.  Seni mutlu eden tüm o anları hafızana kazı.  Anılarını dijital ortama değil, beynine depola.  Görmeden, bakmana gerek kalmadan hatırlayabildiğin anıların en değerlilerin oluyor…
  • Gülmek için sebep arama, yarat.  Sen, birinin kahkahasının kahramanı ol.
  • “Resmen çocuk gibisin” diyenlere teşekkür et.  Sonra şaşkın bakışlarının tadını çıkar.
  • En az bir hayvanı evcilleştir.  Onunla bağ kur.  Hayvanları seven arkadaşların olsun.
  • Asla arkadaşlarına zaman ayırmayı unutma.  Kim bilir belki hiç ummadığın birinin hikayesinde yer alırsın.  Ve belki o hikayenin kahramanı olursun.
  • Çok güzelsin.  Ve çevrendeki herkes çok güzel ve eşsiz birer parça.  Tanıştığın her insan doğanın bir mucizesidir.  Güzellik kavramının kalıbı yoktur.  Gözünle değil, kalbinle bakarsan göreceksin.
  • Vedalaşmayı bil.  Sevdiğin kimselere ve mekanlara veda etmen gerekecek.  Eğer birinin hayatında yer alacaksan, gözyaşlarını da hesaba katacaksın.  Ve o gün geldiğinde üzülme.  Sevdiğin insanları kalbinde saklamayı başarırsan, hep senin yanında olacaklar. 
  • Kimsenin bilmediği en az bir mekanın olsun.  Bazen kendi kendine kalman gerekecek. 
  • Canlı bir bitkin olsun.  Onu hayatta tutmak için zaman ayır.  Senin için özel olsun.  Senin olsun.
  • Üzgün olmanın da güzellikleri olacak.  Günbatımının keyfine daha iyi varabilirsin yada bir şarkının sözlerinin farkına varabilirsin böyle anlarda. 
  • Binlerce insanla tanışacaksın.  Bazen hayalini bile kuramayacağın insanlarla bağ kuracaksın.  Onların da senin gibi insan olduğunu fark edip şaşıracaksın.  Kimseyi gözünde büyütme.  Kimse için büyü biri olmaya da çalışma.  Evren aslında hepimizi eşit seviyor.  Mutlu insanlar bunun farkına varabilenler sadece.
  • Çocukken, ergenliğinde ve büyüdüğünde “Küçük Prens” kitabını oku.  Her okuduğunda daha da etkileneceksin.

“Öyle ya, Küçük Prens'in gezegeninde, her gezende olduğu gibi, faydalı otlar da, zararlı otlar da vardı. Elbette ki faydalı otun tohumu faydalı, zararlı otun tohumu zararlı olur. Ama tohumlar görülmez, toprağın altında uyurlar mışıl mışıl, ta ki günü birinde birinin aklına eser, uyanır. O zaman da gerinir, güneşe doğru incecik, sevimli ve zararsız bir filiz sürer ürkekçe. Bir turp ya da bir gül filiziyse bu, varsın istediği kadar büyüsün. Ama zararlı bir bitkiyse, onu görür görmez koparmak gerekir. Küçük Prens'in gezegeninde korkunç tohumlar da varmış.. Baobabsa öyle bir bitki ki erken davranmazsan, bir daha baş edemezsin onunla. Gezegenini baştan başa sarar, köyleriyle delik deşik eder. Hele gezegen küçük, baobablar da çok olursa, çatlatır gezegeni.
Küçük Prens daha sonra: "Bu, bir kendini disipline etme işidir. İnsan her sabah elini yüzünü yıkadıktan sonra, gezegenine çekidüzen vermelidir. Baobablar filizlenirken gül fidanlarına çok benzerler. Onun için, birini öbüründen ayırt etmez, hiç vakit kaybetmeden baobabları söküp atmayı iş edinmeli. Oldukça sıkıcı bir iş bu, ama çok kolay."

Sen sen ol, baobablarından kurtul.  O zaman sana asla zarar veremezler.


Mutlu olmak aslında bu kadar basit...

Sevgiyle,

9 Eylül 2015 Çarşamba

Nefret Ettim, Özledim, Sıkıldım...


Cok sevdim ben,
Kucukken tvde yayinlanan pazar gecesi sinemasi için mısır patlatıp ailece televizyonun karşısına geçip film beklememizi,
Pazar günü ailece sucuklu yumurta eşliğinde yaptığımız kahvaltı keyfini,
Anneanemle babaannemin birbirine kahve falı baktığı o günleri,
Hasta olduğumda annemin "hadi sen bugün okula gitme evde yat dinlen" demesini, 
Göztepe'de aileler evlerinin balkonlarında otururken "kızlı erkekli" futbol maçı yaptığımız günleri,
Bayram arifelerinde yeni kıyafetler alıp bayram sabahında giymek için dakikaları saymamı,
Tatile çıkmadan önceki gece heyecandan uyuyamadigim gunleri,
Lunaparka gittiğimizde 5 şeye binme hakkımız olduğundan yolboyu kardeşimle neye binsek acaba diye derin derin tartıştığımız günleri,
Milli bayramlarda küçücük ellerimizde tuttuğumuz bayrakları heyecanla sallayarak diğer abi ve ablalarımızı izlediğimiz günleri çok sevdim...
Hic sevmedim ben,
Kürt böreği almaya gittiğimde börekçinin bana ters ters bakarak "onun adı sade börek" demesini,
"Sen bizdensin o zaman" diye cümle kurabilecek kadar küstah olan insanı,
"Amaan bosver canim, müslüman bile değil o" diyeni,
Hava karardığında toplu taşıma kullanayım da taksiye tek binmeyeyim diye düşündürenleri,
Minibüste tek kadın olduğumda korkmamı sağlayanları,
Etek giydimde yanıma gelerek "ama sen yanacaksın" diyen o kadını,
Restoranda yemeğe besmele ile başlayıp yanına gelen aç kediye tekme atan adamı,
Kalabalık yerlerde acaba bombalanır mı diyen iç sesimi sevmedim...
Dinine mezhebine ırkına rengine göre insan sınıflandıranları sevmedim.
Korkunun, hayallerin önüne geçtiği, hayatların hiç olarak görüldüğü, insanların ancak içinden çığlık atabildiği bugünleri de sevmedim.
Zaman ilerlerken geriye dönme isteğimi, arkama bile bakmadan gitme arzumu ve buna mecbur bırakanları hiç ama hiç sevmedim.
Ama en çok ta ölümü gencecik bedenlere layık görenler sizi hiç sevmedim ben...

18 Ağustos 2015 Salı

Kimse Bilmez...


Sessizliktir bazen verilebilecek en güzel cevap.  Ve bazen susarsın, dinlersin, bir bakmışsın seni hiç görmemiş ve belki asla göremeyecek biri seni anlatmış...  İşte o zaman, aç pencereni sonuna kadar, otur karşısına, havayı solu en derinine kadar, kapat gözlerini, arkana yaslan ve kaybol...

Biri çıkar "Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye?" der ve sen kaybolursun...

Sevgiyle...