gelecek mektup etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
gelecek mektup etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Nisan 2015 Pazartesi

Bugün Salı ve ben hala evlenmedim...

Küçükken en büyük korkum, gece yatağın altında saklandığını düşündüğüm ve nedense yaz-kış yorgan yada pikenin ucundan çıkıp, ayağıma  dokunarak, beni yok edeceğine inandığım canavardı. Ama ilerleyen zamanlarda ÖCÜ anlayışım değişti...  Evet sayın okuyucu yaş 30’a geldiyse, kadınsan, hafif elin yüzün düzgünse, Türkiye'de yaşıyorsan, çevrende 50 yaş ve üzeri komşun, aile yakının, aile dostların varsa, o malum sorudan kaçamazsın. “Eeee ne zaman evleniyorsun?”

“Kariyer yapıyorum, evlenmeyi düşünmüyorum.” en büyük kozumdu, ta ki sevgili Nil, o meşhur “Çocuk ta yaparım kariyer de” şarkısını popüler hale getirene dek. Artık onu da yemiyorlar, olmuyor yani. Tecrübe ile sabit. Peki evlenmek belirli yaşa gelince neden bir zorunluluk. Ben küçük bir gözlem yaptım, çevremde evlenmemi isteyenlerin hepsi nasıl oluyorsa benim için değil sanki kendileri için istiyorlar bunu, valla bak. Mesela çoğu zaman söylenenler;
* “Hadi evlen de şöyle dans edelim, kurtlarımızı dökelim.” Yahu arkadaş gel bir akşam çıkalım, bekarlığımızın tadını çıkara çıkara eğlenelim, dans edelim.  İlla nikah cüzdanı şartı mı var eğlence mekanlarında?
* Hadi evlen de bebek sevelim. Arkadaşım, Youtube’dan aç, komik bebek videosu izle. Sen neyin peşindesin? Büyümeyecek dimi o çocuk? Hep öyle kalacak. Diş çıkarırken, kızamık olduğunda, altı piştiğinde, ergenlik zamanında bana atar gider yaparken sen mi olacaksın benim yanımda? Olmayacaksın. Eeeee o zaman, amacın ne? Ayrıca bana bunu söyleyen tüm bekar arkadaşlara seslemek istiyorum, canlar bence sizin biyolojik saat yardım çığlığı atıyor, benden önce siz evlenin.
* Evlen de bize de gidecek kapı olsun. Pardon? Hayır işin enteresanı bu konuşma genellikle benim evimde yapılıyor. E gördüğün gibi ben evlenmeden de misafir ağırlayabiliyorum. Eşikte türk kahvesi ikram etmişliğim olmadı misal bugüne dek. Evimden sıkıldıysan eğer, sık dişini, zaten bizim bina eski, yakında kentsel dönüşüm kapsamında yıkılır, farklı eve çıkarız. Orada ağırlayayım. Hayır bu baskı ne?
* Arkadaşımın bir arkadaşının, teyzesinin, oğlunun kuzeni de bekar. Sizi tanıştırayım mı, dörtlü gezeriz bundan sonra. Ben, o adamın, senin hayatındaki yerini öğrenene dek zaten biyolojik saat işlemekten vazgeçer, emekliye ayırır kendini. Hem dörtlü buluşma ne allasen. Belli ki sen, eşin yada sevgilinle arandaki o enerjiyi tüketmişsin, farklı heyecanlar peşindesin, bana tanıdığını ayarlayarak, bizim olabilecek yeni sevgili enerjimizi emebileceğini mi sandın canım. Yoo dostum yooo. Hem yakın arkadaşlar toplanalım, okey oynayalım, ne bileyim tabu oynayalım, bowlinge gidelim ama şu çifte randevuya çıkmak adına beni baş göz etme çabasından bir vazgeç lütfen.
* Evlen de yerini yurdunu bil, bizim de gözümüz arkada kalmasın. Tamam kabul benim anne oralı, baba buralı, babaanne Rus, anneannem Arnavut falan fıstık ama ben en son bıraktığımda zaten yurdumu da yerimi de biliyordum yani. Maltepe’de oturan bir TC vatandaşıyım ben. Evlenince işler daha da karışacak bak diyeyim ben şimdiden.

Kısacası, herkes herkese saygı duysun.  Hayatına heyecan katmak isteyenler; canlarım ara yapmak banel oldu artık, bence gidin  bungee jumping falan yapın siz. Yeter ki kimse kimseye karışmasın. Çünkü gayet iyi biliyorum ki hayata karışmanın sonu yok.  Evlensen, "çocuk ne zaman?", çocuk olsa, "ee kardeş yapmayacak mısın?" soruları gelecek arkadan.  Lütfen hayatını Seinfeld modunda geçirmek isteyenlere saygı duyalım.  Belki o insan, sadece sitcom tadında yaşamak istiyordur?  Ne dersiniz?

Sevgiyle,

10 Nisan 2015 Cuma

Hedef titremeyen bir el ister!

Sevgi, aşk, tutku, nefret, öfke, hırs…  Bu duygular senin içinde her zaman var.  Ama onların hayatındaki yerini sen belirlersin ve dahası, hepsinin yoğunluğu senin elinde, hepsini sen var edebilirsin ancak.  İstediğin kadar var olabilirler.  Sen izin verdikçe oradalar.  Tıpkı insanlar gibi. Kalabalık içinde yalnız olmak acı verir.  Yalnız olmak değil.  Yalnızlığını sevmelidir insan.  İnsan yalnızken dış sesleri değil, yüreğinin sesini dinleyebilir, iç huzuruna erebilir, kendini keşfedip neleri istediğini sorgular, kendi ile olan arkadaşlığını pekiştirir.  Ve insan sadece kendine yalan söyleyemez.  Herkesi kandırabilirsin belki ama kendini asla.  Yalnız kalmamak adına çevrende seni huzursuz edenlerle olma!.   Seni sindirmeye çalışanlara yardım etme. Yapma!.  Sana inanmayanlara kulak asma!.  Limitlerini sadece sen belirlersin bu hayatta.  Unutma! Sen istersen olur.  “Olmaz” sadece yapamayacaklarını düşüneler tarafından uydurulmuş bir kelimedir.  Yapamazsın sözcüğü, seni kıskananların iç seslerinin dışa vurumudur.  İzin verme!.  Korkma! Geçmişindeki endişelerin geleceğinin yükü olmasın.  Taşıma onları, bırak!.  Yeni bir başlangıç yapmak adına, geçmişinde ördüğün tüm o duvarları var gücünle yıkman gerekir bazen.  Yık!
Bırak, yara bere içinde kal gerekirse, ama bitme, bitirme.  Denemek sana tecrübe kazandırır, başarısızlık olarak görme. Unutma, hiç hata yapmamış insan, denememiştir.  Senin hikayen bu, öyle değil mi?.  Başrolde sen varsın.  Daha önce kaç kez bitti dedin?  Kaç kez, bu son perde artık diye düşüdün?.  Ama bitmedi gördün mü.  Kabul et pek çok kez yanıldın önceleri.  Yapamayacağını düşündüklerin konusunda da yanılıyorsun.  Yapabilirsin ve dahası yapacaksın.  Sana bir sır vereyim mi, yeterince ister ve isteğini gerçekleştirecek adımlar atarsan eğer, tahmininden de önce gerçekleşecek tüm isteklerin. 
Bu hayata geldiysen, sonsuzluğa ulaşacağın o güne dek sana verilen bir görev var unutma.  En büyük sorumluluğun kendine karşı taşıdığındır.  Hadi hemen şimdi kalk, silkelen ve değiş.  Değişimi kendi içinde kararla başlattığında önünde kimse duramayacak.  Hayatını zehir ettiğin tüm sorunların, 100 yıl sonra bilinmeyecek bile.  Ama başarırsan, kim bilir, belki nesiller boyu hatırlanır adın.  Bırak kendi içinde yaşadığın aydınlanma öyle büyüsün ki, yayılsın ve başkalarına da ışık olsun.  Hayatında fark yarat ve bırak, başkaları senin hikayenden etkilensin.
Kendini sev, sevilmeye açık ol, arın tüm nefretinden, sevginin verdiği o muazzam hazzı yaşa.  Şimdi hemen at o ilk adımı.  O ilk adım senin bugün başlayacak olan hayatının en sağlam temeli olsun.

Sevgiyle,

9 Nisan 2015 Perşembe

Doğru bilinen yanlışlar.

Merhaba  sevgili okuyucu,

Doğru bilinen yanlışlara değinelim mi bugün?  Ve dahası bunların hayatımızı ne hale getirdiğine.

*Çok güldün kesin başına kötü bir şey gelecek.  Yanlış! Esas gülmeyi bilmezsen zevk alamazsın hayattan.  Ağlamak kolaydır, gülmektir zor olan.  Misal bir film izlerken, geçmişte kaybettiğin birini düşünürken ve en basitinden soğan doğrarken bile ağlayabilirsin.  O yüzden gül gülebildiğince, zararsızdır.

* Su içsem yarıyor.  Yanlış! Hadi gerçekçi olalım, su böreğinden sonra içilen su, pek kabahatli değildir değil mi?  Su, börek adında geçmediği sürece,  su içmek kilo vermeye yardımcı olur ;)

* Burası Muş’tur, yolu yokuştur.  Yanlış! Burası Huş’tur, yolu yokuştur.

* Mini etek giyen, kahkaha atan, makyaj yapan kadın aranıyordur.  Yanlış!  Kendini iyi hissetmek için nasıl ki erkek traş oluyorsa, saçını tarıyorsa, kadın da kendini güzel hissetmek ister.  Hakkıdır.  Kalanlara konuşmak düşmez, düşemez.

* Kadın çalışmamalıdır, evde oturmalıdır.  Yanlış!  İnanır mısın kadın da en az senin kadar hak sahibidir.  Çalışır, üretir ve bunu gayet iyi yapar.  Üretmek kadının doğasında vardır, unutma.

*Kadınlar kötü araba kullanır.  Yanlış!  Kadınlar, erkek sürücüler tarafından tacize uğramayıp, arabaları sıkıştırılmadığı sürece gayet iyi araba kullanabilirler.

*  Google arama motoruna “kadın” yazınca, otomatik tamamlama özelliğinde şu ibareler görülür; Kadının hakları olmamalı, kadınlar oy kullanmamalı, kadınlar çalışmamalı, kadınlar araba kullanamaz, kadınlar haklara sahip olmamalı, kadınlar evde oturmalı... Ne yazık ki bu doğru!.  Birleşmiş Milletler'in Kadın biriminin hazırladığı bir reklam kampanyası da bu duruma örnek teşkil edecek nitelikte.


Hayatımızdaki yanlışları doğru yapabildikçe, doğru görünmeye başlayan tüm yanlışları süzebilme yeteneğine sahip oldukça, bakış açımızı genişlettikçe, nefretin ve benmerkezciliğin sevgimize gölge etmesine engel oldukça sonsuz mutluluğun kapıları ardına dek açılacak hepimiz için.  Değer bilinen, hoşgörünün yetkide olduğu, sevginin hüküm sürdüğü geleceklere…


Sevgiyle.

8 Nisan 2015 Çarşamba

Mazeretim var.

Yüzmekten korkuyosun, boğulabilirsin.  Deneme bile.  Uçmaktan korkuyorsun, uçak düşebilir deneme bile.  Konuşmaktan korkuyorsun, karşındaki söylediklerinden hoşnut kalmayabilir.  Sus, konuşma, fikir belirtme.  Ya sevilmezsen, ya onaylanmazsa söylediklerin.  Hayat zehir olur sonra.  Peki hiç denedin mi?  Kafanda oluşturduğun kalıbı ne kadar kırabiliyorsun sen?  Limitlerin nelerdir biliyor musun?   Kaç kez aştın kendini?

“Kaç kere denediğiniz değil, nasıl bitireceğiniz önemlidir. “ Bu söz, Nick Vujicic’e ait.  Doğuştan kolları ve bacakları olmayan adama.  Hani sen yüzünde sivilce çıktığında bile hayatı kendine zehir edebiliyorsun ya bazen, yapma işte.  Nick, yüzüyor, balık tutuyor, golf oynuyor, sörf yapıyor, evli ve bir çocuğu var.  Dahası, gayet sağlıklı olduğu halde, hayatı kendine zehir etmeyi benimsemişlere seminerler düzenliyor, onları hayata tutunmaları konusunda ikna ediyor.  Denemeni önemini gösteriyor.  İnsan onun konuşmasını dinlerken utanıyor kendinden.   Ne kadar önemiz sorunlar yüzünden hayata kaç kez küstüğü geliyor aklına bir bir.  

Herkesin sorunları hemen hemen aynıdır, kişilerin yaşamını farklı kılan, sorunlara ürettikleri çözümlerdir.  Bırakmak, ümitsizliğe kapılmak işin kolayı.  Savaşıp, mücadele edebildiğin sürece varsın.  Ve bir de inandığın sürece.  Unutma, evrenin seninle ilgili muhteşem planları var.  Acele edip işin sihirini bozma.  Senin için sürpriz bir parti düzenleniyormuşcasına hazırlan, mutlu ol, yaşa ve en önemlisi an’ın tadını çıkar. 

Ve birde mucizelere inan, kim bilir belki bir gün birini sen yaratacaksındır.

Sevgiyle,

7 Nisan 2015 Salı

10 sene sonrasına mektup...

Naber Berrak'cim. Samimi yazıyorum sana, çünkü tahminimce  10 sene sonrada şu hayatta en sevdiğin kişi yine benimdir.  Bozulmamıştır aramız.  Gerçi son bıraktığımda diyet diyet diye bildiğin işkence yapıyordun bana ya, neyse.  Eee anlatsana hayat nasıl gitti bu arada? Ben on sene sonrasıyla ilgili bi dolu şey merak ediyorum.

Mesela şu evlendirme programları hala devam ediyor mu?
Flash tv'de hala halay çekiliyor mu?
Kedin yaşıyor mu?
Kıvanç Tatlıtuğ ile tanıştın mı? İtiraf et, yakından daha bi güzel di mi?

En sevdiğin t-shirt ü hala kıyıp atamadın di mi?  Hala parçalanmamış olması bile mucize.
Annenle yazlık – kışlık değişiminde hala kavga ediyor musunuz?  Dolabında hala asla giymeyeceğini bildiğin parçalar saklıyor musun?
Müge Anlı'ya hala CIA'den teklif gelmedi mi?
Türk kahvesiyle aşkınız hala devam ediyor mu? Senin gözünde aynı çekiciliğini koruyor mu?
Mental detoks işinde nasıldın? Atabildin mi tüm o gereksiz insanları hayatından?
Kaç hayat kurtardın bugüne dek?
Barınak ziyaretlerini ihmal etmedin dimi?
Tırnakların hala uzamasına fırsat kalmadan kırılıyor mu?  Annem hep vitamin eksikliğinden olduğunu söylüyordu, keşke meyve yeseydin biraz daha.
Dur tahmin edeyim. Annemin o saksı bitkisi hala hayatta di mi. Bak hepimizi gömecek o, sana diyorum ben :)
İtiraf et, hala uçak kalkarken bacaklarını sıkıp, etrafındakilerin görmemesini umuyorsun, ama her seferinde birine yakalanıyorsun. 
Hala instagram'da yemek ve ayak - bacak resimleri paylaşılıyor mu? Yoksa o da msn ile ayni kaderi mi paylaşıyor.  
Kaç düğüne katıldın ve ne zaman evleneceksin sorularından hangi yanıtlarla kaçmayı başardın?
Diziler kaç saate cıktı? Artık sabah başlayıp akşam mı bitiyorlar? 

Ve en önemlisi, özgür müsün Berrak? Beyninde düşündüklerini söyleyebiliyor musun? 
Eşit misin? Akşamları sokakta korkmadan yürüyebiliyor musun?  
Gülebiliyor musun Berrak? Var mı izin buna?
Boyun eğmeye başlamadın değil mi?
Kaçmayı düşündün mü hiç? Doğduğun topraklardan vazgeçip gitmeye karar verdiğin, aydınlığı uzaklarda gördüğün oldu mu?
Seçebiliyor musun Berrak? Yoksa sadece seçilmek mi var artık senin cinsine.
Karanlık mı gelecek Berrak? Saygı var mı o zamanda hiç, sevgi kaldı mı? Yoksa nefret böldü mü herkesi?
Bak bu yazıyı yazarken okuduğun bir cümle vardı, hoşuna gitti senin. Eğer gelecek karanlık, çıkmaz bir sokağa dönüştüyse bunu tekrarla. "Büyük baloların kaderi, küçücük iğnelerdedir."
Vazgeçme, boyun eğme, saygı duy ama asla kişilik haklarına dil uzatılmasına izin verme. Umarım bu son cümleleri okurken gülüp geçebileceğin bir gelecektesindir.

Sevgiyle kal Berrak,