aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

21 Kasım 2020 Cumartesi

En Büyük Düşman

En derin sessizlikler, içinde yaşadığın en gürültülü kavgalardan sonra başlar. Kulağını sağır eden çığlıkların tümünü sen atmışsındır içinden. En büyük sevgini başkalarına verirsin de, kendine en büyük kavgalarını ayırırsın.

Ama bilirsin, gün gelecek, kendinle barışacak, belki gönlünü alıp, onu ikna etmek için yeni yalanlar söyleyeceksin. Nereden vurması, nasıl durması gerektiğini bildiğinden olsa gerek, insan, en iyi yalanları çekinmeden kendine söylüyor. İnandırıyor da.  Ne yapsın, büyüdükçe anlıyor çünkü, ya tamamen kendi olup, kendinden vermeyi kabul etmeden yalnızlığı seçecek, yada ortak müşterekte buluşmaya razı olup, başarısızlıkla sonuçlanan, rutini kırma arzusunun yarattığı kalp kırıklığını ustaca görmezden gelip, devam edecek yalanlarına. 

Başkalarına sustuklarını, kendine bağırana dek, iyi davranacaksın ruhuna. Ne olsa en yüce gönüllü dost, en büyük düşman da sensin kendine...

12 Haziran 2017 Pazartesi

Temizlik Zamanı

Pazar Günümü gardrobumu düzenlemekle geçirdim.  31 yaşımdaydım ve ilk kez böylesi titiz davranmaya karar verdim.

En üsttekilerden başladım.  En üst sıralarda olup, yine de memnun olmadıklarımdan.  Önce onları attım bir bir.
Sonra zamanında cok sevdiklerimi.  Severek aldıklarımı, özene bözene sakladıklarımı ama şu an gözümde değerini yitirip, bir daha asla giymeyeceğimi bildiklerimi.
Bir de bana olmayanlar vardı aralarında.  Geçmiş senelerde tam üzerime göre olup, şimdi beni sıkanlar.  Dar gelenler.
6 ay kuralı koydum bu kez.  6 aydır elimi sürmediklerimi attım.  Eğer son 6 aydır ihtiyacım olmadıysa, onlar aklıma gelmediyse, üst taraflarda olmadıklarını farketmediysem, o kadar da değerli olmadıklarını farkettim.  Onları da attım.
Başkalarında daha güzel duracaklarını düşündüklerimi,
Yıpranmış olanları,
Yıpranmışlıklarını görmezden geldiklerimi, sürekli tamir etmeye çalışıp zaman kaybettiklerimi de attım.
Sonuç olarak elimde artık eskisi kadar çok kıyafetim kalmadı.  Ama gardrobum daha ferahtı artık. Daha geniş.  Tüm sevdiğim parçaları görebilecek durumdaydım.  Her an onlara erişebilecek durumda.  Artık diğer gözden çıkardıklarım yüzünden hiç birini ıskalamayacaktım.  Belki zamanla yeni parçalara ihtiyacım olacak evet, ama daha özenle alacağım artık ihtiyacım olanları.  En azından, attığım parçalardan yola çıkarak daha seçici olacağım.
Ve attıklarım, onlara ihtiyacı olanlarda olacaklar...  Bu iki taraf için de daha iyi olacak biliyorum.

Sonra kendime güzel bir kahve yaptım, gardrobun karşısına geçtim ve yudumlarken yüzümde beliren tebessümle tekrar inceledim içini.  Bir süre elim eskilere gidecek ve arayacak olsa da, belki "ah o parçayı atmasaydım, şununla tekrar giyebilirdim" desem de, yenilerle yoluma devam edecek olmayı bilmenin heyecanı doldu içime.

Sizde kaç yaşında olursanız olun, eski parçalarınızı gözden çıkarmaktan çekinmeyin.  Tedirgin olmayın.  Zamanınızı, enerjinizi, memnun olmadığınız giysileri üzerinize uydurmaya çalışmakla harcamayın.  Az olsun, sizi mutlu etsin, ferah gelsin yeter...

Atın hepsini ve güzel bir kahve için...

Sevgiyle,..

Berrak


23 Temmuz 2015 Perşembe

Düğün ve Cenaze...

Hayat tuhaf. Bir gun once +1 olduguna sevinirken, bir gun sonrasi bir bakmissin -1 sin. Bir gun once kahkahalar atarken, bir gun sonrasi gozyaslari ele gecirmis seni. Ama her seye ragmen gulmeye devam ediyorsun, buna programlanmissin. Biliyorsun ki, umutsuzluga bir kez yenilirsen, sonrasi hep mutsuzluk. Kökünü kurutan yabani ot gibi sarip sarmalamis seni. Biliyorsun ki, gulmeye devam edebildikce varsin, guldukce sensin. Dedim ya hayat tuhaf. Bugun canim cicim dediklerinin cogu, bes sene sonra hayatinda olmayacak belki ve belki, en yalniz oldugunu dusundugun ve en ummadigin anda, bir gulumseme ile yesereceksin. "Bittim", dediginde yeniden baslayacak nedenlerin olacak. Her sonun bir baslangic oldugunu anlayacaksin. Bileceksin ki, amazonlarda kanat cirpan kelebek, amerikada yagmur yagdirabilecek gucte ve, makinenin tum o kucuk parcalari, sen tam olarak olman gereken yerde, olman gereken zamanda bulun diye durmaksizin calisiyor olacak. Bileceksin ki, evren aslinda seni cok seviyor. Kayiplarin aslinda kayip olmayacak bir sure sonra. Hayatina kattiklarina sukredeceksin. Ölümle bile barisacaksin. Sukredeceksin, minnet duyacaksin hayatina girenlere ve sana yasattiklari sevgiye. Ve uzulsende yola devam edeceksin. Evren sana en dogruyu gostersin diye. Bileceksin ki hayat devam ediyor. Sonra var gucunle devam edeceksin yola, ve hep umacaksin. Her sey dogru yerde ve dogru zamanda olsun diye. Hep +1 olmak umidi ile...

12 Haziran 2015 Cuma

Minik Şeytanlar...

Siz hiç nefret ettiniz mi?

Nefret, ne kadar güçlü bir kelime.  Ne duygular, ne kalp kırıklıkları, ne hüzünler, ne umutsuzluklar barındırıyor içinde.  Bu kelimeyi tam anlamıyla hissedene dek neler yaşar o insan?

Nefret etmezdim ben, kısa, çok kısa süre öncesine dek.  Tanıdığım herkes "sevgi pıtırcığı" veya "gülen bayan" dediler bana.  Böyleydi evet.  Hala da öyle ama araya başka duygular da karışabiliyor.  Nefret ettiklerim kimler biliyor musun?

Örümcek beyinlilerden, yaptığın iyilikleri, hiç olmamışcasına görmezden gelenlerden, en değerli şey olan zamanının boş yere çalmışlardan, adalet duygusu gelişmemişlerden, "ben güçlüyüm" diyerek, karşısındakini ezmeye çalışanlardan, hadsiz insanlardan, ilk anlaşmazlıkta, durup düşünmek yerine kendini ortaya "ben haklıyım" diye atanlardan, yol yordam nedir bilmezlerden, içi çürümüşlerden, fesatlardan, mevsimlik arkadaşlardan, şeytanın minik yardımcılarından, sevgi duygusunu tadamamışlardan nefret ederim.

Sevdiğim şeyler de var elbet.  Nefret ettiklerimi, hayatımdan gözümü dahi kırpmadan çıkarabilme yeteneğime hayranım mesela.  Saniyenin 10'da 1'i hızda soğuma yeteneğime bayılıyorum örneğin.

Nefret ettirmediğin, sevgiyi sınırsızca ve sonsuzlukla sergileyebildiğin insanlara sıkı sıkı sarıl.  Bırakma onları.  Haftalarca ve hatta aylarca görüşemesen de, orada bir yerde olduğunu bildiklerini en kıymetli varlığın haline getir.  Samimi olanları ayrı bir sakla ama.  Konuşurken "acaba" demediklerini ne yap, ne et, tut hayatında.  Eğer bu dünyaya bir daha başka bir bedende geleceğine inanmıyorsan tek şansın var demektir.  Koru sevdiklerini ve defet nefret ettiklerini.

Bırak, kalanlar yeşillik olarak devam etsinler kendi hayatlarına.  Seninkine etki etmelerine asla izin verme.

Sevgiyle kal okuyucu, sevgiyle...


19 Mayıs 2015 Salı

30 senelik uyku...

Değişiyorum, farklıyım artık, bunu tüm kalbimle ve ruhumla hissediyorum.  Ve en önemlisi bu hoşuma gidiyor.  Algılarım daha açık artık, daha net görüyorum, daha enerjiğim.  Daha bi ben oldum.  Sen'i daha iyi görebilen ben.  Duygularımın kölesi, mantığımın yardımcısıyım.  Sorumsuzca ve bazen büyük risklerle.  Yepyeni başlangıçlara, yepyeni hayallere, yepyeni dünyalara yapılacak keşiflerin kaptanıyım.  Doğanın seslerinde kayboluyorum artık.  Belki bir cırcır böceğinin namelerinde buluyorum huzuru, belki yağmur damlalarının melodisinde.  Yazıyorum mesela, umarsızca, düşünmeden, hesaplamadan ve belki hadsizce.  İnsanların hayalleri betondan yapılar üzerine kuruluyken, ben çıplak ayakla kumsalda yürüyorum.  Biliyorum çünkü, bu mutlu ediyor beni.  Tanıdıkları Ben'den memnun olmayıp, kendi hayallerindeki Ben'i yaratmaya çalışanlardan uzaktayım artık.  Onların niyeti belli, zihinlerinde yarattıkları Ben ile mutlu olmak!  Daha kararlıyım, küstahça kendinden emin olan, özgüvenini gereksiz şekilde şişirmişlerden uzakta, daha bir rahatım.  Planlarım da var.  Huzuru bulduğum kimseler ve mekanlar yoldaşlarım olacak.  Cümlelerim değil belki ama, gözlerim feryat edecek artık.  Bak buradayım!  Ne kadar toplu taşıma aracı varsa hepsine binerek, küçük şehir turu yapacağım.  Kendi yaşadığım şehirde turist olacağım ara sıra.  Vapura binip sıcacık simit alıp, martılara ikram edeceğim.  Senelerdir bana yaşattıkları görsel hazza teşekkür edeceğim.  Şu yabancı misafirleri götürdüğüm Topkapı Sarayı'nın denize bakan yeşil bahçesinde bu kez kendimi kaybedeceğim.  Kendime odaklanacağım!  İçime, en derinime.  Senelerdir eften püften şeyler için yorduğum ve sıktığım ruhumdan özür dileyeceğim.  Aslında olay basit, biraz farkında olup, biraz yaşamayı bileceğim.

Diyeceğim o ki, ben uyanıyorum artık.  Ve 30 senelik uykumun rehavetini kenara bırakıyorum.

Tavsiye ederim.

Sevgiyle.

17 Mayıs 2015 Pazar

Ve Sonra Siz Geldiniz...

Kendi hayatımı yaşıyordum ben.  Kardeşim bile koca adam olmuş, ben desen 30'a gelmişim, annem desen zaten evin dümeni.  Kendi hayatımızı sürüyorduk, gidişat belliydi, sonra siz çıkageldiniz.  Geçen seneye kadar yaşamadığım duygular yaşattınız bana.  Saflığınız, o küçücük bedeninizde taşıdığınız masumiyet, bir tek gülüşünüzle bulunduğunuz ortamda yarattığınız o güzel enerji ve aydınlanma...  Hayata karşı tavrım belliyken siz geldiniz.  Bir senede olgunlaştırdınız beni.  Doğduğunuz gün, sıradan başlayan günü, ancak siz böyle mükemmel kılabilirdiniz.  Ve yaptınız.
 

                           

Ve sonra siz geldiniz.  Daha düne kadar en fazla abla olabilmiş ben'i, teyze yaptınız.  Ne karmaşık duygular içindeydim sizi kucağıma aldığım o an.  Ne müthiş bir duyguydu.  Nasıl bize bu kadar muhtaç haldeyken, sizi görmeye bu kadar muhtaç edebilirdiniz ki?  Konuşmadan, mimiksiz, boş boş bakan o hallerinizle, nasıl aşık edebildiniz beni kendinize?  Ve dahası, ben bunu yazarken dahi nasıl oluyor da duygulanıyorum.  Siz benim küçük büyücülerimsiniz.  Daha adımı telaffuz edemeden aklımdan çıkmayan minik tavşanlarımsınız.  Annenizin, babanızın her paylaştığı fotoğrafınızla beni daha bir büyülediniz siz.  Kendi özgür irademle, sizin karşınızda, sırf bir lokma yemek yiyebilin diye maymun olmak bile mutlu eder oldu beni.  Hiç aşk mektubu yazmadım ben bu yaşa dek.  Hiç kimsenin fotoğrafına uzun uzun bakmadım.  Beni sevdiğinden emin olmadan, kimseye onu sevdiğimi bile söylemedim.  Siz hariç.  Siz beni farklı kılan, en zayıf noktam oldunuz.  En güçlü, ama en zayıf yanım.  Zaman benim için en değerli şeyken, sizin bana sesleneceğiniz günleri iple çeker oldum.  Sizi her gördüğümde insan yanım ortaya çıkıyor.  En saf duygularımın tercümanısınız siz.

Ben kendi hayatımı yaşıyordum, sonra siz geldiniz.  İyi ki geldiniz.  Sizden önce ne yapıyordum bilmiyorum ama sizden sonra nasıl aşık olabildiğimi biliyorum artık...

Minik yeğenlerim Ata Alkan & Irmak Yaren'e...


21 Nisan 2015 Salı

Bahar ile gelen tehlike… Eski sevgiliyi aramak !!!

Bahar geldi, kuşlar cıvıldıyor, bahar dalları, doğa ananın bize mucizevi armağanları gibi rengarenk görünüme bürünmüş, hava sıcaklaşıyor, için kıpır kıpır.  İnsanlar evlerinden çıkmış, heryerde el ele kol kola dolaşan çiftler.  Eğer yeni aşka yelken açamamışsan rota tekrar eski sevgiliye çevrilebilir.  Aman diyeyim!  Gelir bahar ayları, gevşer gönül yayları, mantığıyla sakın “o mesajı” atma.  Sonrasında muhtemel iki senaryo olacak.  Birincisi : Yanlışlıkla! atılmış süsü verilmeye çalışılan, ilk sms ile başlayacak olan olumsuz senaryo;

“Caddeye gidelim işte hep birlikte.  Kahve içeriz.” (Cevap yok)
 “Pardon ya, arkadaşa attığım mesajı  yanlışlıkla sana göndermişim.  Bu arada naber?” (Cevap yok)
“Dün gece rüyamda seni gördüm.  Sıkıntılı bir rüyaydı, merak ettim.  İyimisin?” (Cevap yok)
“Yoğunsun galiba ama senin telefon kılıfı da bende kalmış, onu da vereyim sana bir ara, kahve içeriz, konuşmuş oluruz.” (Cevap yok)
“Hala cevap yok.  O eski sevgilin olacak sarı cadı yüzünden böyle davranıyorsun değil mi?” (Cevap yok)
“Aman tamam!  Ne halin varsa gör!  Zaten yanlışlıkla attım o mesajı ben.  Bende seninle konuşmaya meraklı değilim.  Havalanma hemen yani.  Hayatta başarılar!!!.” (Cevap yok)
“Sakın bu saatten sonra beni arama!” (Hala cevap yok)

Tebrikler, ilk senaryoda zaten sevgili bulamamış olmanın üzerinde yarattığı stres ve üzüntüyü, az önce dörde katladın.  Şimdi hazırsan diğer senaryoya göz atalım;

Olumlu senaryo ;

Yanlışlıkla! attığın mesaja cevap geldi.  Belli ki o da henüz birini bulamamış (Kaldı ki bu bile görüşmemen için muazzam bir neden ya, neyse).  Bu adamı senden başka kimse istememiş işte.  Best Seller rafının altındaki İtalyan mutfağı yemek kitapları gibi alıcısı çıkmamış.  Buluştunuz.  Herşey harika, bakışı aynı, duruşu aynı, parfümü aynı, gülüşü aynı…  Dur bi saniye.  E bu adam aynı!  Hatırladın mı ayrılmıştınız siz hani.  Ayrılacak kadar bitmiştiniz.  Şarjı bitmek üzere olan telefonunun pilini çıkarıp sallarsan ancak birkaç dakika daha kazanırsın sonunda o şarj bitecek ve o telefon kapanacaktır bilirsin.  Yaptığın stres ve uğraş yanına kalır sadece. 

Giyim ile örnek verirsek, duştan sonra aynı iç çamaşırını giymek = eski sevgiliye dönmek.  Yada evde giydiğin eşofman altıyla markete gitmek gibi.  Giyilebilir, çıkılabilir, tanıdık ve alışılmıştır ama rahat edemezsin huzursuz eder. 

Diyeceğim o ki aynı filmi tekrar tekrar izlemeye gerek yok.  Titanic’te gemi batacak ve o güzelim Leonardo sulara gömülecek.  Son aynı olacak.  Kanma bahara, kuşlara, çiçeklere, böceklere, el ele tutuşan o çiftlere.  Baharın tadını çıkar, yeni limalara yelken aç.  Suçlular gibi olay mahaline geri dönme. 

Ve son olarak atalarımızın da söylediği gibi; eskiye rağbet olsa, bit pazarına nur yağardı…


Sevgiyle (mümkünse yepyeni ),

17 Nisan 2015 Cuma

Koca olsun da çamurdan olsun. Eyvah sende aynısın!!!


“Ben de artık tek taşımı başkasına aldırmak istiyorum”, “Eros kesin bana aşık, yoksa hala yalnız olmamın başka açıklaması olamaz!”, “Nerdesin aşkım dediğimde neden kimse burdayım aşkım demiyor?”, “Artık çocuk yapmam şart oldu ama ben neden hala birini bulamıyorum”.  Bu tip tweetler hiç yabancı değil değil mi?  Hemen hemen tüm twitter fenomeni bayanların yazdıkları tweetler hep bu yönde.  Verilen mesaj hep aynı; acayip güzelim ama bir o kadar da yalnızım.  Hadi ama.  Güzelsin, güzel kazanıyorsun,  internette 140 karakterle Türkiye’nin ve hatta dünyanın pek çok yerinde tanımadığın kişilerin hayatına yön veriyorsun ama kendi hayatından sürekli şikayet mi ediyorsun yani?  Evlenemiyorsun mesela, aşkta hep en berbat adamlar çıkıyor karşına, hayat sevgi konusunda senden alıp hep karşı komşun Pakize’ye veriyor ve bizde buna kanıp, empati yapıp evet evet aynısı bende de var diyoruz?  Az önce hakkında söylediklerimi tekrarlamak isterim ; güzelsin, iyi para kazanıyorsun, fenomensin ve Türkiye’de yaşıyorsun.  Yalnız olmanın, tamamen senin tercihin olma ihtimalini hiç düşündün mü peki?  Çünkü bu özelliklere sahip olan herkes saniyenin onda biri hızda sevgili bulabilir.  Hatta sana bir sır vereyim mi, eğer yalnızlıktan bu kadar şikayet ediyorsan , bu özelliklere sahip olmasan da, ne yapar eder sonunda  birini bulursun.  Sen kimseyle karşılıklı gelmeden gönüllerde taht kurmayı başarmışsın, şimdi kalkıp bana imkansızdan bahsetme lütfen.  Neden hep yalnız, hep arayıştasınız ki?.  Yahu sizin yalnızlığınız süresince ben fenomen olmamış halimle kaç sevgili değiştirdim.

Ha bana dersin ki, ben böyle iyiyim, kariyerimin zirvesindeyim, ne yapıcam en verimli zamanımda sevgili bulup, evlenip? İşte o zaman sana hak veririm.  Sonuna kadar da arkanda olurum.  Ama sen çitayı Everest zirvesinden bile yukarda tutup ta, kocam olsun çamurdan olsun ama bulamıyorum sinyali veriyorsan, benden sana kocaman bir “ollldu canım”.

Kısaca hep aynı olmak zorunda değil.  Benim gibi evlenmek istemeyenler de vardır mutlaka bir yerlerde.  Hadi canlarım, nereye saklandıysanız çıkın artık, sanırım insanların bize ve biraz değişikliğe ihtiyacı var.

Sevgiyle,

15 Nisan 2015 Çarşamba

Karşı Cinsi Etkileme Sanatı

Selam Okuyucu,

Gördün, tanıdın, hoşladın ve aşık oldun.  Eyvah!  Konuşması, mimikleri, imajı, karizması, ses tonu, bakışı vs. aklından çıkmaz oldu değil mi?  Hemen karşı atağa geçmelisin o halde.  Gün etkileme günüdür!  Haydi bakalım.  Ben yemedim, içmedim senin için gereken araştırmayı yaptım.  Rica ederim!  Ama şimdiden söylüyorum bak, maddeler çok aşık olan ve aşık olduğu kişiye fena kafayı takmışlar tarafından biraz fazla uygulandığında, durum bildiğin korku filmine dönüşebilir.  Mesela maddeler ile söylenenler ve yapılmaması gerekenler olarak, şöyle anlatayım durumu ;

* “Doğal ol.” Havalanma, abartma, neysen o ol. 
Uyarı : Aman dikkat doğal olayım derken, masada burun hınkırma, epilasyon randevularını aksatma, kendine ait tüm defoları karşı tarafa anlatma.  Olabilecek şansını sabote etme.  İnsan tüm o detayları yeri geliyor kendi bile bilmek istemiyor yani, karşındaki çekmek zorunda değil.

* “İlgili ol.” Ara, sor, çevresinde ol. 
Uyarı : Facebooktan arkadaş ol, twitterda takip et, ama instagramda sürekli napıyomuş bakarsan, snapchatten, google +’dan bile ekleyip sürekli takip edersen, whatsapp kullanma sebebin, onun son görülmesini kontrol etmek olursa, sürekli arar, sürekli yazar, mail gönderir, ofisine gider, bulunduğu ortamı çiçek bahçesine çevirirsen, onun gözünde takıntılı bir sapık görünümünde olursun.  Tamam ilgili ol elbette ama, gerilim filmi karakteri gibi sürekli etrafında olmanın da lüzumu yok hani.

* “Kararlı ol.” Onunla beraberken aşayamacağın herhangi bir güçlük olmadığını göster.
Uyarı : Kararlı olmak, karşı tarafı korkutmamalı.  Ona “Seni seviyorsam sende beni seveceksin.” Yada “Evleneceğiz diyorsam, o kır düğünü yapılacak.” Şeklinde imalarda bulunma.  Gerek yok yani.

* “Hayalci ol.” Onunla birlikte hayaller kur.  Yarın yada gelecek haftasonu ile ilgili planlar yapın mesela.
Uyarı : Gelinliğinin modeli, gelecekteki çocuklarınızın ismi, düğün mekanı, düğününüzde kiminle kimi aynı masaya oturtmayı hayel ettiğini şimdilik karşı taraf bilmesin.  O kadar emek verdin sen bu işe, sabret, karşı taraf herşeyin o an aklına geldiğini düşünsün ;)

*  “Bakımlı ol.”  Saçına, makyajına, giyimine kuşamına önem ver.  Karşı taraf onun için hazırlandığını hissetsin.
Uyarı : İlk maddede söylediğim doğal ol maddesini yanlış anlayanlar, bu maddede coşabilir.   "Makyaj mı yaptın sen?" sorusuna "evet" diye cevap ver mesela.  Kimse yeşil yada mavi göz kapağı ve lacivert kirpiklerle doğmadı, doğamaz.

* “Dürüst ol.”  Ona yalan söyleme, aşıksan aşık olduğunu, hoşlanıyorsan hoşlandığını belli et.  Ne eksik, ne fazla.
Uyarı : “Seninle evlendikten sonra Ahmet’lerle görüşmeyeceksin, o gömleği de bir daha giymeyi unut, tüm haftasonu hep birlikte olacağız, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyecek, artık en iyi arkadaşın ben olacağım” şeklinde cümleler kurma.  Dürüstlük bu değil, olmamalı.

Yada en iyisi boşver herşeyi, maddeleri, planları.  Yüreğinin sesini dinle ve anı yaşa.  Kimi siyahtan hoşlanırken kimi beyaza tapar unutma.  Hesapsızca ve nedenini bilmeden sevmek en güzeli.  Hepinizin başına gelmesi dileğiyle.

Sevgiyle.

8 Nisan 2015 Çarşamba

Mazeretim var.

Yüzmekten korkuyosun, boğulabilirsin.  Deneme bile.  Uçmaktan korkuyorsun, uçak düşebilir deneme bile.  Konuşmaktan korkuyorsun, karşındaki söylediklerinden hoşnut kalmayabilir.  Sus, konuşma, fikir belirtme.  Ya sevilmezsen, ya onaylanmazsa söylediklerin.  Hayat zehir olur sonra.  Peki hiç denedin mi?  Kafanda oluşturduğun kalıbı ne kadar kırabiliyorsun sen?  Limitlerin nelerdir biliyor musun?   Kaç kez aştın kendini?

“Kaç kere denediğiniz değil, nasıl bitireceğiniz önemlidir. “ Bu söz, Nick Vujicic’e ait.  Doğuştan kolları ve bacakları olmayan adama.  Hani sen yüzünde sivilce çıktığında bile hayatı kendine zehir edebiliyorsun ya bazen, yapma işte.  Nick, yüzüyor, balık tutuyor, golf oynuyor, sörf yapıyor, evli ve bir çocuğu var.  Dahası, gayet sağlıklı olduğu halde, hayatı kendine zehir etmeyi benimsemişlere seminerler düzenliyor, onları hayata tutunmaları konusunda ikna ediyor.  Denemeni önemini gösteriyor.  İnsan onun konuşmasını dinlerken utanıyor kendinden.   Ne kadar önemiz sorunlar yüzünden hayata kaç kez küstüğü geliyor aklına bir bir.  

Herkesin sorunları hemen hemen aynıdır, kişilerin yaşamını farklı kılan, sorunlara ürettikleri çözümlerdir.  Bırakmak, ümitsizliğe kapılmak işin kolayı.  Savaşıp, mücadele edebildiğin sürece varsın.  Ve bir de inandığın sürece.  Unutma, evrenin seninle ilgili muhteşem planları var.  Acele edip işin sihirini bozma.  Senin için sürpriz bir parti düzenleniyormuşcasına hazırlan, mutlu ol, yaşa ve en önemlisi an’ın tadını çıkar. 

Ve birde mucizelere inan, kim bilir belki bir gün birini sen yaratacaksındır.

Sevgiyle,

7 Nisan 2015 Salı

10 sene sonrasına mektup...

Naber Berrak'cim. Samimi yazıyorum sana, çünkü tahminimce  10 sene sonrada şu hayatta en sevdiğin kişi yine benimdir.  Bozulmamıştır aramız.  Gerçi son bıraktığımda diyet diyet diye bildiğin işkence yapıyordun bana ya, neyse.  Eee anlatsana hayat nasıl gitti bu arada? Ben on sene sonrasıyla ilgili bi dolu şey merak ediyorum.

Mesela şu evlendirme programları hala devam ediyor mu?
Flash tv'de hala halay çekiliyor mu?
Kedin yaşıyor mu?
Kıvanç Tatlıtuğ ile tanıştın mı? İtiraf et, yakından daha bi güzel di mi?

En sevdiğin t-shirt ü hala kıyıp atamadın di mi?  Hala parçalanmamış olması bile mucize.
Annenle yazlık – kışlık değişiminde hala kavga ediyor musunuz?  Dolabında hala asla giymeyeceğini bildiğin parçalar saklıyor musun?
Müge Anlı'ya hala CIA'den teklif gelmedi mi?
Türk kahvesiyle aşkınız hala devam ediyor mu? Senin gözünde aynı çekiciliğini koruyor mu?
Mental detoks işinde nasıldın? Atabildin mi tüm o gereksiz insanları hayatından?
Kaç hayat kurtardın bugüne dek?
Barınak ziyaretlerini ihmal etmedin dimi?
Tırnakların hala uzamasına fırsat kalmadan kırılıyor mu?  Annem hep vitamin eksikliğinden olduğunu söylüyordu, keşke meyve yeseydin biraz daha.
Dur tahmin edeyim. Annemin o saksı bitkisi hala hayatta di mi. Bak hepimizi gömecek o, sana diyorum ben :)
İtiraf et, hala uçak kalkarken bacaklarını sıkıp, etrafındakilerin görmemesini umuyorsun, ama her seferinde birine yakalanıyorsun. 
Hala instagram'da yemek ve ayak - bacak resimleri paylaşılıyor mu? Yoksa o da msn ile ayni kaderi mi paylaşıyor.  
Kaç düğüne katıldın ve ne zaman evleneceksin sorularından hangi yanıtlarla kaçmayı başardın?
Diziler kaç saate cıktı? Artık sabah başlayıp akşam mı bitiyorlar? 

Ve en önemlisi, özgür müsün Berrak? Beyninde düşündüklerini söyleyebiliyor musun? 
Eşit misin? Akşamları sokakta korkmadan yürüyebiliyor musun?  
Gülebiliyor musun Berrak? Var mı izin buna?
Boyun eğmeye başlamadın değil mi?
Kaçmayı düşündün mü hiç? Doğduğun topraklardan vazgeçip gitmeye karar verdiğin, aydınlığı uzaklarda gördüğün oldu mu?
Seçebiliyor musun Berrak? Yoksa sadece seçilmek mi var artık senin cinsine.
Karanlık mı gelecek Berrak? Saygı var mı o zamanda hiç, sevgi kaldı mı? Yoksa nefret böldü mü herkesi?
Bak bu yazıyı yazarken okuduğun bir cümle vardı, hoşuna gitti senin. Eğer gelecek karanlık, çıkmaz bir sokağa dönüştüyse bunu tekrarla. "Büyük baloların kaderi, küçücük iğnelerdedir."
Vazgeçme, boyun eğme, saygı duy ama asla kişilik haklarına dil uzatılmasına izin verme. Umarım bu son cümleleri okurken gülüp geçebileceğin bir gelecektesindir.

Sevgiyle kal Berrak,


5 Nisan 2015 Pazar

Hayvanlar !!!

Şimdi gözlerinizi kapatın ve bir evde olduğunuzu düşünün.  Bahçedesiniz.  Kocaman, göz alabildiğine yemyeşil bir bahçe.  Etrafınızda 50’den fazla kaplan, aslan, jaguar…  Ayağınızın altında, bacağınızın yanında, başınızın üzerindeler.  Nasıl, korkutucu değil mi?  Değil.  Resimdeki adam Eduardo Serio.  Kısaca Eddie. 


Meksika’da yaşam alanını 50’den fazla yırtıcı hayvan ile paylaşıyor.  Hepsi onun bebekleri.  Hepsi için ne derece savaştığını, onları ne şartlardan kurtardığını ve dahası bunu yapabilmek adına kendi hayatından nasıl vazgeçtiğini en iyi bilenlerden biriyim.  Çok değil, 10 ay önce kendi hayatını yaşayan biriydi o.  Ta ki Cielo isimli siyah jaguarı görene dek.  Cielo, insanlar tarafından uyuşturucu ilaçlar verilerek, hayatı boyunca fotoğraf çekiminde kullanılıp, üzerinden para kazanılması hesaplanan  zavallı yavru bir siyah jaguar.  Eddie’nin ve dolayısıyla milyonlarca insanın dünyasını değiştirecek olan bebek.  Cielo Eddie’nin bebeği, ilk göz ağrısı ve mucizeyi başlatan yavru.  Eddie’nin sadece 10 ayda 1,5 milyon takipçisi oldu instagram’da.  Kendisine gönderilen bağışlar ile diğer canlıları kurtarmaya adadı şimdi hayatını.  Yaşadığı evde yaz kış şort ile dolaşır.  Nedenini soranlara da  “Kendimi tamamen onlara teslim ediyorum  ve biliyorum ki onlar çoğu insandan daha vicdanlı.  Biz bir aileyiz ve ailemizde kimse kimseyi incitmez.  Rotamız sadece sevgidir ve bu bizi birbirimize bağlar.” diye cevap verir.  Bunu kendi çevreniz için bu derece emin söyleyebilir misiniz?  Cevap vereyim mi, hayır.  Bilemezsiniz.  Neden mi? Kötüdür insan.  Savaşları başlatandır insan, sebepsiz yere kartopu oynadı diye birini öldürendir insan,  yalan söyleyendir insan, gece uyurken evine girip eşyalarını çalandır insan, dedikodu yapandır, kötü söz söyleyendir, iftira atandır, doğayı yok edendir, kendindan başka canlının yaşamasına saygı göstermeyendir insan. 

Hayvanların çıkarları yoktur oysa, sizden sevgi ve ilgi dışında beklentileri de olmaz.  İnsanlar ile karıştırmamak gerekir hayvanları.  Hayvanlarla zaman geçirirken korkmayın sakın, endişelenmeyin.  Onlar sizin yüzünüze gülüp arkadan dedikodunuzu yapmaz, kuyunuzu kazmaya çalışmaz, sözleri ile sıkıntı yaratmazlar hayatınızda.  Kendi türlerini zevk için öldürmezler.  Yakmazlar mesela, tecavüz de etmezler onlar, gey, lezbiyen, farklı dine, mezhebe mensup yada farklı düşünüyor diye dışlamazlar kendi türlerini.  Ama insanlar yapar. 
Hadi itiraf edin, başlığı gördüğünüzde birine hakaret edeceğimi düşündünüz değil mi?  “Hayvanlar” sözcüğünü görünce birine nefret dolu satırlar yazdığımı sandınız.  Şimdi tekrar düşünün, birine hakaret etmek istersem hayvan mı derim, insan mı?...

Sevgiyle,              
                                                                                         
İlgilenenlere not : Eduardo ve yaptığı güzelliklerin tümünü http://www.blackjaguarwhitetiger.org/ sayfasından takip edebilirsiniz.