quotes etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
quotes etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Nisan 2015 Pazartesi

Bugün Salı ve ben hala evlenmedim...

Küçükken en büyük korkum, gece yatağın altında saklandığını düşündüğüm ve nedense yaz-kış yorgan yada pikenin ucundan çıkıp, ayağıma  dokunarak, beni yok edeceğine inandığım canavardı. Ama ilerleyen zamanlarda ÖCÜ anlayışım değişti...  Evet sayın okuyucu yaş 30’a geldiyse, kadınsan, hafif elin yüzün düzgünse, Türkiye'de yaşıyorsan, çevrende 50 yaş ve üzeri komşun, aile yakının, aile dostların varsa, o malum sorudan kaçamazsın. “Eeee ne zaman evleniyorsun?”

“Kariyer yapıyorum, evlenmeyi düşünmüyorum.” en büyük kozumdu, ta ki sevgili Nil, o meşhur “Çocuk ta yaparım kariyer de” şarkısını popüler hale getirene dek. Artık onu da yemiyorlar, olmuyor yani. Tecrübe ile sabit. Peki evlenmek belirli yaşa gelince neden bir zorunluluk. Ben küçük bir gözlem yaptım, çevremde evlenmemi isteyenlerin hepsi nasıl oluyorsa benim için değil sanki kendileri için istiyorlar bunu, valla bak. Mesela çoğu zaman söylenenler;
* “Hadi evlen de şöyle dans edelim, kurtlarımızı dökelim.” Yahu arkadaş gel bir akşam çıkalım, bekarlığımızın tadını çıkara çıkara eğlenelim, dans edelim.  İlla nikah cüzdanı şartı mı var eğlence mekanlarında?
* Hadi evlen de bebek sevelim. Arkadaşım, Youtube’dan aç, komik bebek videosu izle. Sen neyin peşindesin? Büyümeyecek dimi o çocuk? Hep öyle kalacak. Diş çıkarırken, kızamık olduğunda, altı piştiğinde, ergenlik zamanında bana atar gider yaparken sen mi olacaksın benim yanımda? Olmayacaksın. Eeeee o zaman, amacın ne? Ayrıca bana bunu söyleyen tüm bekar arkadaşlara seslemek istiyorum, canlar bence sizin biyolojik saat yardım çığlığı atıyor, benden önce siz evlenin.
* Evlen de bize de gidecek kapı olsun. Pardon? Hayır işin enteresanı bu konuşma genellikle benim evimde yapılıyor. E gördüğün gibi ben evlenmeden de misafir ağırlayabiliyorum. Eşikte türk kahvesi ikram etmişliğim olmadı misal bugüne dek. Evimden sıkıldıysan eğer, sık dişini, zaten bizim bina eski, yakında kentsel dönüşüm kapsamında yıkılır, farklı eve çıkarız. Orada ağırlayayım. Hayır bu baskı ne?
* Arkadaşımın bir arkadaşının, teyzesinin, oğlunun kuzeni de bekar. Sizi tanıştırayım mı, dörtlü gezeriz bundan sonra. Ben, o adamın, senin hayatındaki yerini öğrenene dek zaten biyolojik saat işlemekten vazgeçer, emekliye ayırır kendini. Hem dörtlü buluşma ne allasen. Belli ki sen, eşin yada sevgilinle arandaki o enerjiyi tüketmişsin, farklı heyecanlar peşindesin, bana tanıdığını ayarlayarak, bizim olabilecek yeni sevgili enerjimizi emebileceğini mi sandın canım. Yoo dostum yooo. Hem yakın arkadaşlar toplanalım, okey oynayalım, ne bileyim tabu oynayalım, bowlinge gidelim ama şu çifte randevuya çıkmak adına beni baş göz etme çabasından bir vazgeç lütfen.
* Evlen de yerini yurdunu bil, bizim de gözümüz arkada kalmasın. Tamam kabul benim anne oralı, baba buralı, babaanne Rus, anneannem Arnavut falan fıstık ama ben en son bıraktığımda zaten yurdumu da yerimi de biliyordum yani. Maltepe’de oturan bir TC vatandaşıyım ben. Evlenince işler daha da karışacak bak diyeyim ben şimdiden.

Kısacası, herkes herkese saygı duysun.  Hayatına heyecan katmak isteyenler; canlarım ara yapmak banel oldu artık, bence gidin  bungee jumping falan yapın siz. Yeter ki kimse kimseye karışmasın. Çünkü gayet iyi biliyorum ki hayata karışmanın sonu yok.  Evlensen, "çocuk ne zaman?", çocuk olsa, "ee kardeş yapmayacak mısın?" soruları gelecek arkadan.  Lütfen hayatını Seinfeld modunda geçirmek isteyenlere saygı duyalım.  Belki o insan, sadece sitcom tadında yaşamak istiyordur?  Ne dersiniz?

Sevgiyle,

Sensin Günaydın. Pazartesi Sendromu...


Sen de yeni haftaya benim gibi yatağa yapışarak ve annenin çekiştirmeleri ile başlayanlardan mısın?  Alarm sesini en sevdiğin şarkı bile yapsan, kalkma vaktinin geldiğini anladığı an, işe gidecek olma düşüncesi balyoz gibi kafana vuruyor mu? Hemen kendini dinlemeye başlıyor musun, hastasındır belki mesela? Harika bir mazeret barınıyor olabilir bedeninde.
Pazartesi, haftanın başı, geleneksel diyet başlangıcı, tüm dj ve vj’lerin size sürekli hatırlatmaktan memnun oldukları o korkunç gün.  Evet böyle bir sendrom var maalesef ve çoğumuz bu sendroma yakalanmaya Pazar akşamından başlıyoruz.  İnternette az biraz sendrom hafifletici çözümler araştırdım ama?  Amerika’lı bir kişisel gelişim uzmanı amcanın bulduğu çözümler, Türkiye’de ne derece uygulanabilir sorguladım ;
  • “Sokağa çıktığınız da önünüze çıkan ilk kişiye sarılın.”  Tabi bunu yazan amcam Amerika’da, Türkiye’de karşı apartmandaki Pakize ablanın kocasına sabahın 7’sinde sarılmak, gerek ben, gerek karşı taraf için ne derece sağlıklı bir başlangıç olur, sorgularım ben bunu mesela. 
  • “İşe araçla gidiyorsanız diğer sürücülere yol verin.”  Canım benim ya.  Sen İstanbul’da sabah trafiğinden haberdar mısın acaba?  Verecek yol mu var?  Dahası yol olsa bile, sanki diğer sürücüler seni sıkıştırarak o yolu söke söke almaz mı?
  • “Toplu taşıma kullanıyorsanız, yaşlı yada genç farketmeksizin yer verin.”  Ollldu canım, hadi yaşlıyı anlarım da, ben metrobüste yer bulmuşum, oturmuşum, bir de o dört yapraklı yoncadan bile daha nadir bulunan o koltuğu başkasına vericem.  Hayır be versem bile başkası korkar, bilir değerini çünkü o koltuğun.  Kesin bir fenalık yaptığımı düşünür, oturmaz.
  • “Karşınızdakine küçük yalanlar söyleyin, sonrasında doğruyu söyleyerek onun güvenini tekrar kazanın.” Pardon ama karşımdaki insan saf mı acaba?  Yada satıştaki yeni evlenmiş ve borçları boyunu aşmış elemana “Akif, insan kaynaklarından duyum aldım, Cuma günü işine son verilecekmiş.” demek o elemanın bana güvenmesini mi sağlayacak? Akif beni acil servise yollayabilir.  Gerçi Pazartesi’nin kalanına evde devam edebilirim ama değmez. 

Peki bu sendromu Türkiye koşullarında hafifletmek için neler yapabiliriz yada benim çözümlerim neler?

  • En güzel parfümünü, en güzel kıyafetini bu güne sakla.  Saçlarını gerekirse 2 saat uğraşarak ahenkle dans ettir.  Erkeksen uğurlu kravatın vs. vardır tahminimce onu tak, traş ol ve misler gibi kok.
  • Diyete bugün başlama mesela.  Farklı ol.  Mükemmel bir kahvaltı et.  Hatta sonrasında meyve ye.
  • Evde evcil hayvanın varsa onunla zaman geçir, ona peruk tak, eğlen biraz J  sonunda böyle somurtabilir ama en sevdiği mamayı alıp, durumu telafi edebilirsin J
  • Çevrende somurtan insanların tümünü aşağıdaki resimle özdeşleştir ve eğlen J Ama bunu sakın onlara söyleme tabi.  Sonuç yine acil servis olabilir. :/


  • İş yerinde patrona yakalanmamak kaydı ile minik molalar ver.  Zaytunga, uludağ sözlüğe, en sevdiğin yazarların bloglarına göz at. 
  • Dinleme imkanın varsa telefondan, bilgisayardan vs. sevdiğin şarkıları dinle.

Pazartesi suçsuz, haftanın yükü onun üzerine yıkılmış, en az senin kadar mağdur, sıradan bir gün.  Empati yap, onunla dost olmayı dene, gülümse, kendine kahve ısmarla  ve akşamı bekle.  Hepsi geçecek ;)

Sevgiyle…


12 Nisan 2015 Pazar

Teşekkür ederim,

  • İstediğin kadar protein ve sebze yemenin (hemde istediğin kadar!) kilo vermeyi sağladığını keşfeden Pierre Dukan’a,
  • Gözümün gönlümün açılmasını sağlayan Biscolata erkekleri ve pek tabii ki Kıvanç Tatlıtuğ’a,
  • Reklam vermediğim halde sürekli yazılarımı ve sayfamı sponsorlu başlığı ile yayınlayan Mark Zuckerberg’e (Benim gelecek vaad ettiğimi düşünüyor olmalı ki adam, bana bildiğin destek veriyor.),
  • “Alt tarafı kahve, ne kadar kalorisi olabilir ki yani?” diye aleni şekilde kendimi avutarak, frappuccino ve macchiato’nun dibine vurup,  tatlı krizlerimi yenmemi sağlayan Starbucks’a,
  • İstediğimde kalabalık içinde deli gibi dans edebilmeme olanak sağladığı için, Gangam Style şarkısının sahibi PSY’a,
  • Senelerdir üç kuruşa salgılattığı mutluluk hormonları için, çikolataya,
  • Gözümden yaş gelinceye dek gülmemi sağlayan tüm o sitcom lara,
  • Karikatürü sevmemi sağladıkları için Yiğit Özgür ve Umut Sarıkaya’ya,
  • Güzel kadınların da yalnız kalabileceklerini kanıtlayan tüm bekar Victoria’s Secret kızlarına (bu konuda yorum istemiyorum, o gerçeğin, bende en az sizin kadar farkındayım),
  • Sırf altyazıyı okumak yerine, yüzüne birkaç saniye daha fazla bakabilmek için ingilizceyi öğrenme sebebim olan, ilk aşkım David Boreanaz’a (sayende az ekmek yemedim David’cim ),
  • Çorabım kaçtığında suçu her defasında onun üzerine attığımdan, bana şahane bir bahane sebebi olduğu  için, kedime,
  • Her ay bir bahane ile verdiği tarihleri dört gözle beklediğim için, astrolog Susan Miller’a,
  • Sevmenin en saf halini bana yaşattıkları için, kardeşim ve anneme,
Ama özellikle ;
  • Delice bağlanmamayı öğrettikleri için, değer verdiğim ama karşılık göremediklerime,
  • İçimdeki yapabilme duygusunu ateşledikleri için, yapamazsın diyenlere,
  • Beni ben yapan, daha güçlenmem için sebep veren, kırgınlıklarımla barışıp hayata pozitif bakmamı sağlayan tüm o içi kötülere,
Sonsuz Teşekkürler ;)

Sevgiyle kalın…

10 Nisan 2015 Cuma

Hedef titremeyen bir el ister!

Sevgi, aşk, tutku, nefret, öfke, hırs…  Bu duygular senin içinde her zaman var.  Ama onların hayatındaki yerini sen belirlersin ve dahası, hepsinin yoğunluğu senin elinde, hepsini sen var edebilirsin ancak.  İstediğin kadar var olabilirler.  Sen izin verdikçe oradalar.  Tıpkı insanlar gibi. Kalabalık içinde yalnız olmak acı verir.  Yalnız olmak değil.  Yalnızlığını sevmelidir insan.  İnsan yalnızken dış sesleri değil, yüreğinin sesini dinleyebilir, iç huzuruna erebilir, kendini keşfedip neleri istediğini sorgular, kendi ile olan arkadaşlığını pekiştirir.  Ve insan sadece kendine yalan söyleyemez.  Herkesi kandırabilirsin belki ama kendini asla.  Yalnız kalmamak adına çevrende seni huzursuz edenlerle olma!.   Seni sindirmeye çalışanlara yardım etme. Yapma!.  Sana inanmayanlara kulak asma!.  Limitlerini sadece sen belirlersin bu hayatta.  Unutma! Sen istersen olur.  “Olmaz” sadece yapamayacaklarını düşüneler tarafından uydurulmuş bir kelimedir.  Yapamazsın sözcüğü, seni kıskananların iç seslerinin dışa vurumudur.  İzin verme!.  Korkma! Geçmişindeki endişelerin geleceğinin yükü olmasın.  Taşıma onları, bırak!.  Yeni bir başlangıç yapmak adına, geçmişinde ördüğün tüm o duvarları var gücünle yıkman gerekir bazen.  Yık!
Bırak, yara bere içinde kal gerekirse, ama bitme, bitirme.  Denemek sana tecrübe kazandırır, başarısızlık olarak görme. Unutma, hiç hata yapmamış insan, denememiştir.  Senin hikayen bu, öyle değil mi?.  Başrolde sen varsın.  Daha önce kaç kez bitti dedin?  Kaç kez, bu son perde artık diye düşüdün?.  Ama bitmedi gördün mü.  Kabul et pek çok kez yanıldın önceleri.  Yapamayacağını düşündüklerin konusunda da yanılıyorsun.  Yapabilirsin ve dahası yapacaksın.  Sana bir sır vereyim mi, yeterince ister ve isteğini gerçekleştirecek adımlar atarsan eğer, tahmininden de önce gerçekleşecek tüm isteklerin. 
Bu hayata geldiysen, sonsuzluğa ulaşacağın o güne dek sana verilen bir görev var unutma.  En büyük sorumluluğun kendine karşı taşıdığındır.  Hadi hemen şimdi kalk, silkelen ve değiş.  Değişimi kendi içinde kararla başlattığında önünde kimse duramayacak.  Hayatını zehir ettiğin tüm sorunların, 100 yıl sonra bilinmeyecek bile.  Ama başarırsan, kim bilir, belki nesiller boyu hatırlanır adın.  Bırak kendi içinde yaşadığın aydınlanma öyle büyüsün ki, yayılsın ve başkalarına da ışık olsun.  Hayatında fark yarat ve bırak, başkaları senin hikayenden etkilensin.
Kendini sev, sevilmeye açık ol, arın tüm nefretinden, sevginin verdiği o muazzam hazzı yaşa.  Şimdi hemen at o ilk adımı.  O ilk adım senin bugün başlayacak olan hayatının en sağlam temeli olsun.

Sevgiyle,

9 Nisan 2015 Perşembe

İtiraf ediyorum

  • Adını hatırlayamadığım biriyle karşılaştığımda teksem canım, tatlım v.s. sıfatlar ile idare ederken, yanımda başkası varsa, yanımdaki kişiye dönüp " Şu gelenin adını hatırlayamıyorum, kendini çabucak tanıtıver de sana adını söylesin"  diye işin içinden çıkıyorum.
  • Arada Youtube’dan sevdiğim şarkıların karaoke versiyonlarını açıp söylüyorum ve o esnada kendi sesimi telefona kaydediyorum.  Dinlemeye başladığımda her defasında ayrı bir hayal kırıklığı yaşıyorum.
  • Yemek yiyorum ama kilo alamıyorum diyenlere bildiğin kıl oluyorum.  Öyle metabolizma olmaz, olamaz, olmamalı!
  • “Iyy iğrenç espri” deyip alay ettiğim o esprilerin çoğuna aslında o anda gerçekten gülüyor oluyorum.
  • İzlediğim tüm filmlerde, dizilerde sadece en güzel başrol oyuncusuyla empati yapabiliyorum.
  •  Yapma denilen şeyleri yapma isteği ile yanıp tutuşuyorum.  Cidden, bunu bana yapmayın.
  • İşe gitmediğim günlerde yedinci dereceden akrabalarımın rahmetli olduğunu söylüyorum bazen.  Gerçekten ölmüş bile olabilirler aslında, bilemiyorum.
  • Sevdiğim müzik başladığında her zaman sağ omuzum, dans etmek adına ilk tepkiyi veren uzuv oluyor .  Yukarı aşağı, yukarı aşağı.  Dansa başlama rutinim bir nevi.  Engelleyemiyorum.
  • Küçükken Ayşecik karakteri dünyanın en güzel kızı gibi geliyordu.  Pazarda aniden elinde sepetle dans etmesi vs. gayet mantıklıydı.
  • Çorabımın kaçtığını fark ettiğimde suçu genellikle kedimin üzerine atıyorum.
  • Kendim içi aldığım herşeyi hediye paketi yaptırıyorum.
  • Kahve falı baktırdığımda iyi şeyler söyleyenleri kahraman ve temiz kalpli, en ufak kötü şey söyleyeni fesat ve çekemeyen olarak ilan ediyorum.  
  • Kiminle kavga etsem kavga esnasında verebileceğim tüm o muazzam cevaplar yatağa girdiğimde aklıma geliyor ve o an’da söylemediğim için kendime sinir oluyorum.  Cidden sevgili beyin, bana bunu neden yapıyorsun?!!!
  • Saat 00:00 – 01:01  vs. olduğunda her defasında hoşlandığım kişinin beni düşünüyor olması düşüncesini seviyorum ama sonra Kıvanç Tatlıtuğ ile henüz tanışmadığımız aklıma geliyor, hevesim kaçıyor.
  • Sinemaya gelen çiftlerin, film esnasında birbirleriyle film kritiği yapmalarına sinir oluyorum.  Evinizde konuşsanıza!
  • Evde iş yapmam gereken zamanlarda, aniden inanılmaz yorgunluk çöküyor ve uykulu hissediyorum.
  • Haber izlemiyorum, içimi bayıyor.
  • Diyete her başladığımda çikolatanın hayatımın anlamı olduğunu anlıyorum.
  • Gündüz vakti doğa üstü olaylar hakkında anlatılan hikayeleri dinlemeye bayılıyorum ama gece olunca…  Siz de bi tıkırtı duydunuz mu? :/
Harika bir hafta sonu olsun.

Sevgiyle,


8 Nisan 2015 Çarşamba

Mazeretim var.

Yüzmekten korkuyosun, boğulabilirsin.  Deneme bile.  Uçmaktan korkuyorsun, uçak düşebilir deneme bile.  Konuşmaktan korkuyorsun, karşındaki söylediklerinden hoşnut kalmayabilir.  Sus, konuşma, fikir belirtme.  Ya sevilmezsen, ya onaylanmazsa söylediklerin.  Hayat zehir olur sonra.  Peki hiç denedin mi?  Kafanda oluşturduğun kalıbı ne kadar kırabiliyorsun sen?  Limitlerin nelerdir biliyor musun?   Kaç kez aştın kendini?

“Kaç kere denediğiniz değil, nasıl bitireceğiniz önemlidir. “ Bu söz, Nick Vujicic’e ait.  Doğuştan kolları ve bacakları olmayan adama.  Hani sen yüzünde sivilce çıktığında bile hayatı kendine zehir edebiliyorsun ya bazen, yapma işte.  Nick, yüzüyor, balık tutuyor, golf oynuyor, sörf yapıyor, evli ve bir çocuğu var.  Dahası, gayet sağlıklı olduğu halde, hayatı kendine zehir etmeyi benimsemişlere seminerler düzenliyor, onları hayata tutunmaları konusunda ikna ediyor.  Denemeni önemini gösteriyor.  İnsan onun konuşmasını dinlerken utanıyor kendinden.   Ne kadar önemiz sorunlar yüzünden hayata kaç kez küstüğü geliyor aklına bir bir.  

Herkesin sorunları hemen hemen aynıdır, kişilerin yaşamını farklı kılan, sorunlara ürettikleri çözümlerdir.  Bırakmak, ümitsizliğe kapılmak işin kolayı.  Savaşıp, mücadele edebildiğin sürece varsın.  Ve bir de inandığın sürece.  Unutma, evrenin seninle ilgili muhteşem planları var.  Acele edip işin sihirini bozma.  Senin için sürpriz bir parti düzenleniyormuşcasına hazırlan, mutlu ol, yaşa ve en önemlisi an’ın tadını çıkar. 

Ve birde mucizelere inan, kim bilir belki bir gün birini sen yaratacaksındır.

Sevgiyle,

5 Nisan 2015 Pazar

Hayvanlar !!!

Şimdi gözlerinizi kapatın ve bir evde olduğunuzu düşünün.  Bahçedesiniz.  Kocaman, göz alabildiğine yemyeşil bir bahçe.  Etrafınızda 50’den fazla kaplan, aslan, jaguar…  Ayağınızın altında, bacağınızın yanında, başınızın üzerindeler.  Nasıl, korkutucu değil mi?  Değil.  Resimdeki adam Eduardo Serio.  Kısaca Eddie. 


Meksika’da yaşam alanını 50’den fazla yırtıcı hayvan ile paylaşıyor.  Hepsi onun bebekleri.  Hepsi için ne derece savaştığını, onları ne şartlardan kurtardığını ve dahası bunu yapabilmek adına kendi hayatından nasıl vazgeçtiğini en iyi bilenlerden biriyim.  Çok değil, 10 ay önce kendi hayatını yaşayan biriydi o.  Ta ki Cielo isimli siyah jaguarı görene dek.  Cielo, insanlar tarafından uyuşturucu ilaçlar verilerek, hayatı boyunca fotoğraf çekiminde kullanılıp, üzerinden para kazanılması hesaplanan  zavallı yavru bir siyah jaguar.  Eddie’nin ve dolayısıyla milyonlarca insanın dünyasını değiştirecek olan bebek.  Cielo Eddie’nin bebeği, ilk göz ağrısı ve mucizeyi başlatan yavru.  Eddie’nin sadece 10 ayda 1,5 milyon takipçisi oldu instagram’da.  Kendisine gönderilen bağışlar ile diğer canlıları kurtarmaya adadı şimdi hayatını.  Yaşadığı evde yaz kış şort ile dolaşır.  Nedenini soranlara da  “Kendimi tamamen onlara teslim ediyorum  ve biliyorum ki onlar çoğu insandan daha vicdanlı.  Biz bir aileyiz ve ailemizde kimse kimseyi incitmez.  Rotamız sadece sevgidir ve bu bizi birbirimize bağlar.” diye cevap verir.  Bunu kendi çevreniz için bu derece emin söyleyebilir misiniz?  Cevap vereyim mi, hayır.  Bilemezsiniz.  Neden mi? Kötüdür insan.  Savaşları başlatandır insan, sebepsiz yere kartopu oynadı diye birini öldürendir insan,  yalan söyleyendir insan, gece uyurken evine girip eşyalarını çalandır insan, dedikodu yapandır, kötü söz söyleyendir, iftira atandır, doğayı yok edendir, kendindan başka canlının yaşamasına saygı göstermeyendir insan. 

Hayvanların çıkarları yoktur oysa, sizden sevgi ve ilgi dışında beklentileri de olmaz.  İnsanlar ile karıştırmamak gerekir hayvanları.  Hayvanlarla zaman geçirirken korkmayın sakın, endişelenmeyin.  Onlar sizin yüzünüze gülüp arkadan dedikodunuzu yapmaz, kuyunuzu kazmaya çalışmaz, sözleri ile sıkıntı yaratmazlar hayatınızda.  Kendi türlerini zevk için öldürmezler.  Yakmazlar mesela, tecavüz de etmezler onlar, gey, lezbiyen, farklı dine, mezhebe mensup yada farklı düşünüyor diye dışlamazlar kendi türlerini.  Ama insanlar yapar. 
Hadi itiraf edin, başlığı gördüğünüzde birine hakaret edeceğimi düşündünüz değil mi?  “Hayvanlar” sözcüğünü görünce birine nefret dolu satırlar yazdığımı sandınız.  Şimdi tekrar düşünün, birine hakaret etmek istersem hayvan mı derim, insan mı?...

Sevgiyle,              
                                                                                         
İlgilenenlere not : Eduardo ve yaptığı güzelliklerin tümünü http://www.blackjaguarwhitetiger.org/ sayfasından takip edebilirsiniz.