duygusuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
duygusuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
28 Temmuz 2015 Salı
Neler Oluyor?
Neler oluyor bize? Havada oksijenden daha çok nefret var fakında mısınız? Sevgiye ne oldu? Peki ya saygı? İnsan değeri? Nereye gitti tüm bunlar? Neden korkuyoruz böyle, ne için nefret ediyoruz birbirimizden, bu tahammülsüzlüğün kaynağı nedir? Kor gibi yanıyoruz için için. Acılarımızı paylaşamaz olduk artık. Herkesin çektiği kendine düşüncesi hakim olmuş gidiyor. Kıyamet gününden evvel herkes kendi için savaşır hale gelmiş. Gülemiyoruz fark ettiniz mi? Gülecek kadar aralık yok artık. Espri yapacak kadar, güzel bir şarkı paylaşacak kadar duraklamıyoruz. Hep bir suçluluk duygusu. Deprem sonrası gibi yıkık dökük kalpler. Toparlanamaz gibiler. Enkazdan neler çıkacak diye korkuyoruz resmen. Nefret ediyoruz birbirimizden. Farklılıklar çeşitlilik demek değil artık, adeta tahammülsüzlük sebebi. Gri yok artık hayatlarımızda. Sadece siyah yada beyaz olmak zorunda. Buna zorlanıyoruz. zorlandıkça korkuyor, korktukça agresifleşiyoruz, agresifleştikçe kimin canını yaktığımız önemsizleşiyor.
Biz 'Gel, gel ne olursan ol, yine gel' ile büyütülmedik mi? Yok etmek bir yana dursun, 'komşusu açken tok yatan bizden değil' di hani? Ne çabuk unuttuk, nasıl unutturdular? Bunlar daha başlangıç mı, yoksa bitiş çizgisinin eşiğinde miyiz bunu bile bilemiyoruz, yazık!
Korku, kin, nefret, eleştiri, önyargı klavuzumuz olmuş adeta. Silkelensek geçer mi? Uyansak sona erer mi? Sevgiyi bulmak, ona koşmak ne kadar zor? Dahası herkes ilerlerken, biz neden geçmişe özlem duymak zorunda bırakılıyoruz ki?
Farklılıklar güzeldir. Farklılık oldukça çoğalır, öğrenirsin. Daha önce de söylemiştim gökkuşağı tek renk olsa bu denli harika olur muydu? Gökyüzünde tek bir yıldız olsa seni böylesine büyüleyebilir miydi? Unutma, belki dünyayı değiştiremezsin ama farklılık yaratabilirsin...
Sevgiyle okuyucu. İnan derinlerde bir yerlerde çokça mevcut...
Etiketler:
berrak ozkan,
berrocks,
blog,
blogger,
duygusuzluk,
empati,
eşitsizlik,
filmler ve gerçek hayat,
günlük yazı,
günün yazısı,
nefret,
özgürlük,
saf sevgi,
samimiyet,
yalnızlık,
yaşam
12 Haziran 2015 Cuma
Minik Şeytanlar...
Siz hiç nefret ettiniz mi?
Nefret, ne kadar güçlü bir kelime. Ne duygular, ne kalp kırıklıkları, ne hüzünler, ne umutsuzluklar barındırıyor içinde. Bu kelimeyi tam anlamıyla hissedene dek neler yaşar o insan?
Nefret etmezdim ben, kısa, çok kısa süre öncesine dek. Tanıdığım herkes "sevgi pıtırcığı" veya "gülen bayan" dediler bana. Böyleydi evet. Hala da öyle ama araya başka duygular da karışabiliyor. Nefret ettiklerim kimler biliyor musun?
Örümcek beyinlilerden, yaptığın iyilikleri, hiç olmamışcasına görmezden gelenlerden, en değerli şey olan zamanının boş yere çalmışlardan, adalet duygusu gelişmemişlerden, "ben güçlüyüm" diyerek, karşısındakini ezmeye çalışanlardan, hadsiz insanlardan, ilk anlaşmazlıkta, durup düşünmek yerine kendini ortaya "ben haklıyım" diye atanlardan, yol yordam nedir bilmezlerden, içi çürümüşlerden, fesatlardan, mevsimlik arkadaşlardan, şeytanın minik yardımcılarından, sevgi duygusunu tadamamışlardan nefret ederim.
Sevdiğim şeyler de var elbet. Nefret ettiklerimi, hayatımdan gözümü dahi kırpmadan çıkarabilme yeteneğime hayranım mesela. Saniyenin 10'da 1'i hızda soğuma yeteneğime bayılıyorum örneğin.
Nefret ettirmediğin, sevgiyi sınırsızca ve sonsuzlukla sergileyebildiğin insanlara sıkı sıkı sarıl. Bırakma onları. Haftalarca ve hatta aylarca görüşemesen de, orada bir yerde olduğunu bildiklerini en kıymetli varlığın haline getir. Samimi olanları ayrı bir sakla ama. Konuşurken "acaba" demediklerini ne yap, ne et, tut hayatında. Eğer bu dünyaya bir daha başka bir bedende geleceğine inanmıyorsan tek şansın var demektir. Koru sevdiklerini ve defet nefret ettiklerini.
Bırak, kalanlar yeşillik olarak devam etsinler kendi hayatlarına. Seninkine etki etmelerine asla izin verme.
Sevgiyle kal okuyucu, sevgiyle...
Nefret, ne kadar güçlü bir kelime. Ne duygular, ne kalp kırıklıkları, ne hüzünler, ne umutsuzluklar barındırıyor içinde. Bu kelimeyi tam anlamıyla hissedene dek neler yaşar o insan?
Nefret etmezdim ben, kısa, çok kısa süre öncesine dek. Tanıdığım herkes "sevgi pıtırcığı" veya "gülen bayan" dediler bana. Böyleydi evet. Hala da öyle ama araya başka duygular da karışabiliyor. Nefret ettiklerim kimler biliyor musun?
Örümcek beyinlilerden, yaptığın iyilikleri, hiç olmamışcasına görmezden gelenlerden, en değerli şey olan zamanının boş yere çalmışlardan, adalet duygusu gelişmemişlerden, "ben güçlüyüm" diyerek, karşısındakini ezmeye çalışanlardan, hadsiz insanlardan, ilk anlaşmazlıkta, durup düşünmek yerine kendini ortaya "ben haklıyım" diye atanlardan, yol yordam nedir bilmezlerden, içi çürümüşlerden, fesatlardan, mevsimlik arkadaşlardan, şeytanın minik yardımcılarından, sevgi duygusunu tadamamışlardan nefret ederim.
Sevdiğim şeyler de var elbet. Nefret ettiklerimi, hayatımdan gözümü dahi kırpmadan çıkarabilme yeteneğime hayranım mesela. Saniyenin 10'da 1'i hızda soğuma yeteneğime bayılıyorum örneğin.
Nefret ettirmediğin, sevgiyi sınırsızca ve sonsuzlukla sergileyebildiğin insanlara sıkı sıkı sarıl. Bırakma onları. Haftalarca ve hatta aylarca görüşemesen de, orada bir yerde olduğunu bildiklerini en kıymetli varlığın haline getir. Samimi olanları ayrı bir sakla ama. Konuşurken "acaba" demediklerini ne yap, ne et, tut hayatında. Eğer bu dünyaya bir daha başka bir bedende geleceğine inanmıyorsan tek şansın var demektir. Koru sevdiklerini ve defet nefret ettiklerini.
Bırak, kalanlar yeşillik olarak devam etsinler kendi hayatlarına. Seninkine etki etmelerine asla izin verme.
Sevgiyle kal okuyucu, sevgiyle...
Etiketler:
aşk,
berrak ozkan,
berrocks,
blog,
blogger,
dostluk,
duygusuzluk,
empati,
enerji,
farklılık,
felsefe,
günlük yazı,
günün yazısı,
nefret,
sevgi
10 Mayıs 2015 Pazar
Dua...
Allah'ım,
Ne olur artık birinin ölümüne üzülecek kadar kendimi kaybettirme bana. Artık kötülükler iyiliklerin önüne geçmesin, geçemesin. İnsanlar, senin bile yaratıp, özgür irade ve düşünme yetisi verdiklerin üzerinde hak iddia etmesinler. Gencecik insanlar, ansızın katledilmesin. Düşünmenin, ifadenin, protestonun karşılığı ölüm olmasın. Olamasın! "Asmayalım da besleyelim mi?" gibi cümleler duymasın bu kulaklar. Anneler, mahkemelerde, evlatlarının öldürülüşünü kerelerce izlemek zorunda kalmasın. Düşüncesi, dili, dini farklı insanlar, ötekileştirilmesin. İnsanlar, para karşılığı, düşüncelerini satmasın, aniden dönüş yapmasın. En önemlisi, dünün nedeni, bugünün sonucu olmasın.
Allah'ım, hırsı, kötülüğü, nefreti, kini, vicdanının önüne geçmiş, kibirden ruhu körelmiş kimselerin ölümü karşısında sevinmemi sağlama.
Amin!!!
Ne olur artık birinin ölümüne üzülecek kadar kendimi kaybettirme bana. Artık kötülükler iyiliklerin önüne geçmesin, geçemesin. İnsanlar, senin bile yaratıp, özgür irade ve düşünme yetisi verdiklerin üzerinde hak iddia etmesinler. Gencecik insanlar, ansızın katledilmesin. Düşünmenin, ifadenin, protestonun karşılığı ölüm olmasın. Olamasın! "Asmayalım da besleyelim mi?" gibi cümleler duymasın bu kulaklar. Anneler, mahkemelerde, evlatlarının öldürülüşünü kerelerce izlemek zorunda kalmasın. Düşüncesi, dili, dini farklı insanlar, ötekileştirilmesin. İnsanlar, para karşılığı, düşüncelerini satmasın, aniden dönüş yapmasın. En önemlisi, dünün nedeni, bugünün sonucu olmasın.
Allah'ım, hırsı, kötülüğü, nefreti, kini, vicdanının önüne geçmiş, kibirden ruhu körelmiş kimselerin ölümü karşısında sevinmemi sağlama.
Amin!!!
Etiketler:
berrak ozkan,
berrocks,
blog,
blogger,
duygusuzluk,
günlük yazı,
günün yazısı,
kenan evren,
kin,
nefret,
ölüm
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


