yalnızlık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yalnızlık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Temmuz 2015 Salı

Neler Oluyor?


Neler oluyor bize?  Havada oksijenden daha çok nefret var fakında mısınız?  Sevgiye ne oldu?  Peki ya saygı?  İnsan değeri?  Nereye gitti tüm bunlar?  Neden korkuyoruz böyle, ne için nefret ediyoruz birbirimizden, bu tahammülsüzlüğün kaynağı nedir?  Kor gibi yanıyoruz için için.  Acılarımızı paylaşamaz olduk artık.  Herkesin çektiği kendine düşüncesi hakim olmuş gidiyor.  Kıyamet gününden evvel herkes kendi için savaşır hale gelmiş.  Gülemiyoruz fark ettiniz mi?  Gülecek kadar aralık yok artık.  Espri yapacak kadar, güzel bir şarkı paylaşacak kadar duraklamıyoruz.  Hep bir suçluluk duygusu.  Deprem sonrası gibi yıkık dökük kalpler.  Toparlanamaz gibiler.  Enkazdan neler çıkacak diye korkuyoruz resmen.  Nefret ediyoruz birbirimizden.  Farklılıklar çeşitlilik demek değil artık, adeta tahammülsüzlük sebebi.  Gri yok artık hayatlarımızda.  Sadece siyah yada beyaz olmak zorunda.  Buna zorlanıyoruz.  zorlandıkça korkuyor, korktukça agresifleşiyoruz, agresifleştikçe kimin canını yaktığımız önemsizleşiyor.

Biz 'Gel, gel ne olursan ol, yine gel' ile büyütülmedik mi?  Yok etmek bir yana dursun, 'komşusu açken tok yatan bizden değil' di hani?  Ne çabuk unuttuk, nasıl unutturdular?  Bunlar daha başlangıç mı, yoksa bitiş çizgisinin eşiğinde miyiz bunu bile bilemiyoruz, yazık!

Korku, kin, nefret, eleştiri, önyargı klavuzumuz olmuş adeta.  Silkelensek geçer mi?  Uyansak sona erer mi?  Sevgiyi bulmak, ona koşmak ne kadar zor?  Dahası herkes ilerlerken, biz neden geçmişe özlem duymak zorunda bırakılıyoruz ki?

Farklılıklar güzeldir.  Farklılık oldukça çoğalır, öğrenirsin.  Daha önce de söylemiştim gökkuşağı tek renk olsa bu denli harika olur muydu?  Gökyüzünde tek bir yıldız olsa seni böylesine büyüleyebilir miydi?  Unutma, belki dünyayı değiştiremezsin ama farklılık yaratabilirsin...

Sevgiyle okuyucu.  İnan derinlerde bir yerlerde çokça mevcut...

23 Temmuz 2015 Perşembe

Düğün ve Cenaze...

Hayat tuhaf. Bir gun once +1 olduguna sevinirken, bir gun sonrasi bir bakmissin -1 sin. Bir gun once kahkahalar atarken, bir gun sonrasi gozyaslari ele gecirmis seni. Ama her seye ragmen gulmeye devam ediyorsun, buna programlanmissin. Biliyorsun ki, umutsuzluga bir kez yenilirsen, sonrasi hep mutsuzluk. Kökünü kurutan yabani ot gibi sarip sarmalamis seni. Biliyorsun ki, gulmeye devam edebildikce varsin, guldukce sensin. Dedim ya hayat tuhaf. Bugun canim cicim dediklerinin cogu, bes sene sonra hayatinda olmayacak belki ve belki, en yalniz oldugunu dusundugun ve en ummadigin anda, bir gulumseme ile yesereceksin. "Bittim", dediginde yeniden baslayacak nedenlerin olacak. Her sonun bir baslangic oldugunu anlayacaksin. Bileceksin ki, amazonlarda kanat cirpan kelebek, amerikada yagmur yagdirabilecek gucte ve, makinenin tum o kucuk parcalari, sen tam olarak olman gereken yerde, olman gereken zamanda bulun diye durmaksizin calisiyor olacak. Bileceksin ki, evren aslinda seni cok seviyor. Kayiplarin aslinda kayip olmayacak bir sure sonra. Hayatina kattiklarina sukredeceksin. Ölümle bile barisacaksin. Sukredeceksin, minnet duyacaksin hayatina girenlere ve sana yasattiklari sevgiye. Ve uzulsende yola devam edeceksin. Evren sana en dogruyu gostersin diye. Bileceksin ki hayat devam ediyor. Sonra var gucunle devam edeceksin yola, ve hep umacaksin. Her sey dogru yerde ve dogru zamanda olsun diye. Hep +1 olmak umidi ile...

17 Nisan 2015 Cuma

Koca olsun da çamurdan olsun. Eyvah sende aynısın!!!


“Ben de artık tek taşımı başkasına aldırmak istiyorum”, “Eros kesin bana aşık, yoksa hala yalnız olmamın başka açıklaması olamaz!”, “Nerdesin aşkım dediğimde neden kimse burdayım aşkım demiyor?”, “Artık çocuk yapmam şart oldu ama ben neden hala birini bulamıyorum”.  Bu tip tweetler hiç yabancı değil değil mi?  Hemen hemen tüm twitter fenomeni bayanların yazdıkları tweetler hep bu yönde.  Verilen mesaj hep aynı; acayip güzelim ama bir o kadar da yalnızım.  Hadi ama.  Güzelsin, güzel kazanıyorsun,  internette 140 karakterle Türkiye’nin ve hatta dünyanın pek çok yerinde tanımadığın kişilerin hayatına yön veriyorsun ama kendi hayatından sürekli şikayet mi ediyorsun yani?  Evlenemiyorsun mesela, aşkta hep en berbat adamlar çıkıyor karşına, hayat sevgi konusunda senden alıp hep karşı komşun Pakize’ye veriyor ve bizde buna kanıp, empati yapıp evet evet aynısı bende de var diyoruz?  Az önce hakkında söylediklerimi tekrarlamak isterim ; güzelsin, iyi para kazanıyorsun, fenomensin ve Türkiye’de yaşıyorsun.  Yalnız olmanın, tamamen senin tercihin olma ihtimalini hiç düşündün mü peki?  Çünkü bu özelliklere sahip olan herkes saniyenin onda biri hızda sevgili bulabilir.  Hatta sana bir sır vereyim mi, eğer yalnızlıktan bu kadar şikayet ediyorsan , bu özelliklere sahip olmasan da, ne yapar eder sonunda  birini bulursun.  Sen kimseyle karşılıklı gelmeden gönüllerde taht kurmayı başarmışsın, şimdi kalkıp bana imkansızdan bahsetme lütfen.  Neden hep yalnız, hep arayıştasınız ki?.  Yahu sizin yalnızlığınız süresince ben fenomen olmamış halimle kaç sevgili değiştirdim.

Ha bana dersin ki, ben böyle iyiyim, kariyerimin zirvesindeyim, ne yapıcam en verimli zamanımda sevgili bulup, evlenip? İşte o zaman sana hak veririm.  Sonuna kadar da arkanda olurum.  Ama sen çitayı Everest zirvesinden bile yukarda tutup ta, kocam olsun çamurdan olsun ama bulamıyorum sinyali veriyorsan, benden sana kocaman bir “ollldu canım”.

Kısaca hep aynı olmak zorunda değil.  Benim gibi evlenmek istemeyenler de vardır mutlaka bir yerlerde.  Hadi canlarım, nereye saklandıysanız çıkın artık, sanırım insanların bize ve biraz değişikliğe ihtiyacı var.

Sevgiyle,